Czytelnia / Tłumaczenie literackie

Tłumaczenie powieści „The Golden Cangue” Eileen Chang

Deng Jing

tłum. Renata Grzegorzewska

Źródło:

 

1. Wstęp

„Jinsuo Ji" jest niewątpliwie najważniejszą z powieści Eileen Chang.

Od czasu jej publikacji w 1943 roku cieszy się ona ciągłym zainteresowaniem ze strony badaczy i krytyków literackich.

Xun Yu, jeden z pierwszych recenzentów powieści Eileen Chang, pomimo swych krytycznych opinii na temat większości dzieł tej autorki przyznał, że „«Jinsuo Ji» powinna być uznana za najpiękniejszy owoc naszego literackiego ogrodu" (1994: 121).

Znacznie większym uznaniem powieść cieszy się ze strony C. T. Hsia, który określił ją jako „najwspanialszą nowelę w historii chińskiej literatury" (1971: 398).

Podążając śladem Hsia, coraz więcej badaczy skupiało swoją uwagę na słynnej noweli, badając takie jej aspekty, jak metafora, temat, charakteryzacja i strategie narracji (Chen 3; Tang 1994; Fan i Ji 2003; Gao 2003; Lin 2003a, 2003b; itd.).

Tłumaczenie powieści, zawierające wiele dodatkowych informacji, pełne podrzędnie złożonych zdań oraz elementów o silnie obcym zabarwieniu, jest znacznie mniej spójne niż tekst oryginalny.

Pomimo entuzjazmu i zainteresowania, jakimi cieszyła się powieść „Jinsuo Ji", jej angielskie tłumaczenie zatytułowane „The Golden Cangue" przeszło niezauważone.

Dowodzi to faktu, iż mimo wzrastającego zainteresowania osobą Eileen Chang i jej dziełami, praca tłumaczeniowa pisarki pozostaje niedoceniona.

Chang znana jest ze swojego charakterystycznego stylu pisania, ale jaki jest jej styl tłumaczenia? Czyżby jako autor-tłumacz przyjęła strategię wolnego tłumaczenia, przekładając „Jinsuo Ji"? W których aspektach tłumaczenie różni się od tekstu oryginalnego?

Aby znaleźć odpowiedzi na te pytania, w niniejszym artykule przeanalizowane zostaną relacje pomiędzy tekstem źródłowym (ST) i tłumaczeniem (TT), zarówno na mikro-, jak i makropoziomie.

Poprawiony model transemu Leuven-Zwarta (1989, 1990) zostanie użyty w celu określenia głównych zmian, jakie zachodzą w tekście w procesie tłumaczenia.

2. Metoda

2.1   Model transemu

Model transemu Leuven-Zwarta jest uważany za najbardziej szczegółową i uniwersalną metodę analizy tłumaczenia (Hermans 1999: 58; Munday 2001: 63). Składa się on z „modelu porównawczego" i „modelu opisowego".