Czytelnia / Tłumaczenie literackie

Jednakże, jako tłumacz, Chang musiała wziąć pod uwagę oczekiwania docelowych czytelników i prawdopodobnie dlatego ograniczyła ilość zdań uzupełniających.

Innym przykładem często pomijanego szczegółu jest opis procesu poruszania się. Tłumacz często pomija okoliczniki wskazujące stałą częstotliwość powtórzeń, jak np. yixiang (zawsze), chuchu (wszędzie), yilu (przez całą drogę), zhaochang (jak zwykle) i zhengtian (przez cały dzień).

Wydaje się więc, że tłumacz często przekazuje informacje za pomocą odpowiednio dobranego czasu gramatycznego. Przykładem tego może być zdanie:

ST4: Kuide women jia yixiang neiyan bu ru, waiyan bu chu. (str. 213)

Fortunately our house no outer talks enter, no inner talks go out.

(Na szczęście nic nie wychodzi poza mury naszego domu ani nic nie przenika do niego z zewnątrz.)

TT4: Lucky that in our house not a word goes out from inside, nor comes in from outside, so the young ladies don't understand a thing. (str. 140)

(Dzięki temu iż, nic nie wychodzi poza mury naszego domu ani nic nie przenika do niego z zewnątrz, młode damy nie wiedzą nic o świecie.)

Spośród 213 przykładów zmiany stylistyczne są dominującym typem zmian występujących w omawianym tłumaczeniu.

Na podstawie częstotliwości występowania zmian siedem subkategorii zmian można podzielić na trzy hierarchie.

Najpowszechniejsze są zmiany elementu retorycznego, które stanowią 35% wszystkich zmian. Następne co do częstotliwości występowania są trzy grupy: zmiany stylu, elementu stosunku i elementu kulturowego. Stanowią one od 18% do 20% zmian.

Najmniej liczne są zmiany w elemencie czasowym i tematycznym oraz zmiany elementów uwarunkowanych specyfiką teksu, których łączny udział wyniósł 10%.

Wartym uwagi jest również fakt, iż zmiany w elemencie retorycznym i kulturowym mają podobny charakter: pierwsze prowadzą do ograniczenia ekspresyjności, a drugie do egzotyzacji.

Jak pokazały statystyki, najbardziej widoczne w zmianie znaczenia stylistycznego jest zmniejszenie ekspresyjności dające efekt bardziej płytkiego, ogólnikowego stylu wypowiedzi.

Tekst źródłowy bogaty jest w charakterystyczne dla języka chińskiego idiomy, powiedzenia, czterosłowowe sformułowania itd.

Ten różnorodny styl jest najbardziej wymowny w opisie sposobu wypowiadania się poszczególnych bohaterów (w szczególności język wyrażający niezadowolenie, urazę), co jest niezbędne dla stworzenia „nad wyraz realnych" postaci (Hsia, 1971: 397).

Jednak jak dowodzi większość zmian, tłumaczenie nie zawsze ma taką samą siłę wyrazu jak oryginał. Zmiany stylistyczne występują najczęściej w przekładzie czterosłowowych sformułowań. Dowodem na to może być poniższy fragment.