Czytelnia / Tłumaczenie literackie

W sytuacji przeciwnej, jeśli oryginalny element retoryczny zostaje pominięty w tłumaczeniu, zmiana prowadzi do „zmniejszenia ekspresyjności".

Do listy modelu transemu został również dodany element stosunku. Wyraża on emocje bądź postawę użytkownika języka, prezentując różne rodzaje stosunku: obiektywny, subiektywny, neutralny, obraźliwy, wyróżniający, sarkastyczny itd.

Element kulturowy leży u podstaw dwóch kontrastujących stylów. Podczas gdy pierwszy charakteryzuje się wyrażeniami o obcym zabarwieniu i określany jest jako „styl egzotyczny", drugi, tzw. „styl naturalny", obejmuje zrozumiałe wyrażenia idiomatyczne.

Przejście od stylu egzotycznego do naturalnego nazywane jest naturalizacją, przejście w drugą stronę - egzotyzacją.

Pozostałe cztery elementy, tj. styl, dziedzina, czas, rodzaj tekstu, nie ulegają w niniejszym modelu zmianie.

Jeśli chodzi o zmiany syntaktyczne, z powodu istotnych różnic między zasadami gramatyki języka chińskiego i angielskiego, niektóre zmiany są konieczne, ale wiele elementów może pozostać bez zmian.

W modelu poprawionym zmiany syntaktyczne mogą występować w dwóch różnych formach: zmiany typu zdania i zmiany złożoności.

Pierwsze są podobne do zmian syntaktyczno-pragmatycznych odnoszących się do zmian zachodzących w akcie mowy. Zmiany złożoności mają na celu zmniejszenie bądź pogłębienie złożoności.

Skupiając się na poziomie dyskursu, model uproszczony analizuje zmiany makrostrukturalne, biorąc pod uwagę sposób rozumowania, postać narratora i składnię.

Sposób rozumowania to efekt kumulacyjny bądź tendencja do próby skupienia się i określenia, w jaki sposób przedstawiany jest świat fikcyjny. Można go określić z dwóch perspektyw: z perspektywy obiektu, do którego się odnosi, czyli obiektu skupienia, i z perspektywy podmiotu, który opisuje fikcyjny świat, czyli podmiotu skupiającego się.

Oczywiście sposób rozumowania jest ściśle związany z funkcją wyobrażenia, która określa obiekt skupienia i informację na temat świata fikcyjnego, a także z funkcją interpersonalną, która przedstawia stosunek podmiotu skupiającego się do świata fikcyjnego.

Ponieważ funkcje wyobrażenia i interpersonalna są determinowane poprzez dobór odpowiednich słów, różne sposoby rozumowania mogą skutkować wyborem różnych słów. Jeśli więc słowa wybrane do opisu świata fikcyjnego są raczej ogólne, sposób rozumowania również będzie ogólny.

Jeśli z kolei podmiot skupiający się użyje konkretnych, specyficznych słów, sposób rozumowania także będzie skonkretyzowany i specyficzny. Z perspektywy skupiającego się, jeśli świat fikcyjny opisany jest w niezobowiązujący i luźny sposób, sposób rozumowania będzie obiektywny i neutralny.

Jeśli natomiast dany obiekt wywołuje osobiste uczucia bądź opinie, sposób rozumowania będzie subiektywny bądź będzie zawierał duży ładunek emocjonalny.