Czytelnia / Tłumaczenie literackie

W przypadku naturalnej jednostki tłumaczeniowej występującej jako jednostka porównawcza łatwiej jest przewidzieć obiektywny wybór tłumacza.

W określeniu naturalnej jednostki tłumaczeniowej pomocne mogą być semantyczne, syntaktyczne i interpunkcyjne wskazówki ST i TT.

W przypadku, kiedy możliwe są dwie jednostki tłumaczeniowe (np. fraza i zdanie), aby ułatwić sobie pracę, do analizy zostanie wybrana jednostka większa.

Zaznaczyć należy, że jednostka zmiany różni się od jednostki porównawczej (bądź jednostki tłumaczeniowej).

Zmiana może nastąpić na różnych poziomach i w różnych aspektach języka.

Zdarza się, że w jednej jednostce porównawczej zajdzie więcej niż jedna zmiana, a konkretna zmiana tekstu jest dowodem kilku zmian. Klasyfikacja zmian jest uproszczona i dostosowana do specyfiki języka chińskiego.

Podstawowe kategorie obejmują zmiany semantyczne, stylistyczne i syntaktyczne. Zmiany semantyczne podzielone są na cztery grupy: specyfikację, generalizację, analogię i radykalną zmianę.

Specyfikacja dzieli się na dwie subkategorie: objaśnienie i uzupełnienie, które reprezentują różne stopnie zaawansowania zmiany.

Pierwsza oparta jest na oryginalnym kontekście czy ogólnej wiedzy i tłumacz nie dodaje nowej informacji do oryginalnego tekstu. W przypadku uzupełnienia tłumacz rozszerza oryginał o dodatkowe informacje.

Generalizacja, przeciwieństwo specyfikacji, również dzieli się na dwie subkategorie: implikację i kondensację.

Analogia odnosi się do przypadków, kiedy tekst docelowy ma podobne funkcje językowe, co tekst źródłowy, jednak różni się od niego w znaczeniu dosłownym. Ten typ zmian często przybiera formę parafrazy.

Radykalna zmiana jest poważnym odstępstwem od informacji wyrażonej w tekście źródłowym. Ze względu na rodzaj zmian dzieli się ona na dodanie, usunięcie i zastąpienie.

Jeśli chodzi o zmiany stylistyczne, uważamy, że język ogólny czy neutralny także ma swój styl, który jest równie ważny jak inne, bardziej „charakterystyczne" typy języka. Dlatego też, w przeciwieństwie do modelu transemu, w naszej klasyfikacji nie ma „specyfikacji" czy „generalizacji" znaczenia stylistycznego.

Zmiana stylistyczna zawsze oznacza przejście z jednego typu różnic na drugi. Zmiany nastąpiły również w klasyfikacji czynników prowadzących do zmian stylistycznych.

Z siedmiu rodzajów proponowanych przez model transemu zarówno elementy syntagmatyczne, jak i paradygmatyczne, dotyczą użycia retorycznego środka wyrazu. Tworzą one jeden element, tj. element retoryczny.

W jego obrębie można wyróżnić dwie grupy zmian. Jeśli informacja tekstu źródłowego jest przekazana przy użyciu dodatkowego retorycznego środka przekazu, zmiana jest przykładem „wzrostu ekspresyjności".