Czytelnia / Tłumaczenie literackie

ST8: Changbai jianjian you wang huajie-liuxiang li zoudong. (str. 228)

Changbai gradually again go to the flower street and willow lane.

(Changbai powoli zmierza w kierunku ukwieconych ulic i wierzbowych dróżek.)

TT8: Ch'ang-pai again went strolling in the streets of flowers and the lanes of willows." (str. 176-177)

Czytelnikowi nietrudno będzie odgadnąć zamiary takiego playboya jak Ch'ang-pai, szczególnie w okresie jego złych relacji z żoną. Na dodatek, w dalszym fragmencie matka bohatera przyprowadza mu nałożnicę, aby „go zatrzymać" (str. 177).

Dosłowne tłumaczenie jest w tym wypadku zrozumiałe dla czytelnika, mimo iż metafora ta jest poza jego układem odniesienia.

W omawianym tekście zebrano również 90 przykładów zmian syntaktycznych. Można jednak zauważyć zasadnicze zmiany w rozłożeniu pomiędzy dwoma subkategoriami.

Zmiany rodzajów zdań stanowią 21% całości. Dominują natomiast zmiany złożoności, które stanowią 79% całości, z czego 62% przypadków reprezentuje wzrost, a 17% zmniejszenie złożoności.

Statystyki pokazują, że wzrost złożoności to główny typ zmian w grupie zmian syntaktycznych. Długie zdania są najczęściej używane przy opisie środowiska (zarówno zewnętrznego, jaki i wewnętrznego), jak również wyglądu zewnętrznego postaci.

W poniższym przykładzie, zdaniu ST9, cechy bohatera podzielone są na cztery grupy i przedstawione w stanowczy i zwięzły sposób. Jednak zwięzłość ta całkowicie zanikła w tłumaczeniu.

Zdanie TT9 jest rozbudowane i przekazuje informację w zupełnie inny sposób niż zdanie źródłowe.

                ST9: Shougu lianr, zhukou xiya, sanjiao yan, xiaoshan mei. (str. 214)

Thin face, red mouth, fine teeth, triangular eyes, hill-shaped eyebrows.

(Szczupła twarz, czerwone usta, delikatne zęby, trójkątne oczy, uniesione brwi.)

TT9: On Her thin face were a vermillon mouth, triangular eyes, and eyebrows curved like little hills... She smiled, showing her small fine teeth. (str. 144)

(Na jej szczupłej twarzy znajdowały się cynobrowe usta, trójkątne oczy i brwi w kształcie maleńkich wzgórz... Uśmiechała się, pokazując małe, delikatne zęby. (str. 144))

Kolejny trend dotyczy opisu zachowań. W języku źródłowym w celu przedstawienia następujących po sobie ruchów najczęściej używa się kilku zdań współrzędnie złożonych.

W przeciwieństwie do charakterystycznego dla oryginału „stanu stałego" niektóre czasowniki, które w oryginalnym tekście funkcjonują jako orzeczenie, są przetłumaczone jako przymiotniki bądź przysłówki.