Czytelnia / Tłumaczenie literackie

W ten sposób eksperymentalne dane dotyczące przewagi mózgowej udowadniają specjalizacje półkul mózgowych. Lewa półkula jest wyraźnie odpowiedzialna za język, konceptualizację i racjonalne myślenie. Prawa półkula przetwarza informacje bardziej emocjonalne, np. obrazy, towarzyszące informacji werbalnej (Zasyekin 2004).

Podsumowując, przedstawione dane podtrzymują teorie podwójnego kodowania A. Paivio, o ile występuje fizyczny rejon mózgu, który funkcjonuje jako procesor dwóch kodów.

2. Dane

Przedstawione dane pochodzą z czterech źródeł. Główne źródło stanowią dzieła literackie „Buszujący w zbożu”, „Franny” J.D. Salingera i ich ukraińskie i rosyjskie przekłady. Ponadto "The Temple of Poseidon" ukraińskiego pisarza Yu. Pokalchuka , "The calling cards" and "The tender breathing" rosyjskiego pisarza I. Bunina wraz z ich tłumaczeniami na język angielski.

Dodatkowo dodałem także sonet "Ozymandias" brytyjskiego poety P.B. Shelleya i jego trzy ukraińskie przekłady. Dzieła J.D.Salingera, I.Bunina, L.Ukrainka, S.Yesenina and Yu. Pokalchuka stanowią część większego zbioru literackiego.

3. Metody

Analiza dyskursywna próbek tekstu określa cechy formalne prozy. Ukazuje sposoby konstruowania przestrzeni semantycznej między czytelnikiem tekstu źródłowego a czytelnikiem przekładu, pod względem ich wrażeń estetycznych. W analizie tej wykorzystano  psycholingwistyczną metodę dyferencjału semantycznego Ch. Osgooda (1957), test skojarzeniowy i analizę treści.

Dyferencjał semantyczny jest wykorzystywany w ocenie podejścia do pojęć i przedmiotów (ODP: 662). Test skojarzeniowy ma na celu ukazanie nieświadomych procesów mentalnych i umożliwienie skupienia się na kluczowych dla odbiorcy aspektach psychologicznych (ODP: 795).

Analiza treści wykorzystywana jest do obiektywnego opisu i klasyfikacji ukrytych treści komunikacji pisemnej lub werbalnej, zazwyczaj przez liczenie przypadków wypowiedzi zaliczanych do tych samych kategorii (ODP: 162)

W celu przeprowadzenia badania cech lingwistycznych i pozalingwistycznych prozy wykorzystano psychografologiczną metodę z elementami analizy ilościowej treści. W psycho-grafologicznej analizie badany jest nie tylko tekst oryginalny, ale również jego przekład.

4. Badanie

4.1 Czas entropiczny a czas semiotyczny

Analiza tekstów fikcyjnych wykazuje interesujące cechy. Głównym spostrzeżeniem tych badań jest zmiana chronologii wydarzeń przez autora. Typowy przykład stanowi opowieść Ivana Bunina „The tender breathing”. Opowieść rozpoczyna śmierć głównej bohaterki Olji Meshcherskay. Następnie autor przedstawia jej życie w chronologicznym porządku.

Mimo kilkukrotnego przerywania naturalnej kolejności wydarzeń, autor powracał do chronologii. Obok wątku głównego, tekst jest bogaty w dygresje, które dają czytelnikowi dodatkowe informacje. Na koniec opowieści autor wraca do sceny śmierci Olji. By wytłumaczyć intencje autora, powinniśmy skoncentrować się na teorii „czasu”, gdyż zwykłe wydarzenia przedstawiane są w normalnej strukturze czasowej.