Czytelnia / Tłumaczenie literackie

Za młodu poświęcił się on zawodowi wojskowemu, służąc pod Janem Potockim, wojewodą bracławskim [26]. Prawdopodobnie jednak bardziej niż życie obozowe nęcił go urok Wschodu i dlatego oddał się z zapałem nauce języka tureckiego. Jako stypendysta królewski przebywał przez kilka lat w Konstantynopolu [27]. Prawdopodobnie już w czasie pobytu w stolicy sułtańskiej lub podczas późniejszych podróży na Wschód musiał on nabyć pewną ilość rękopisów orientalnych, które później na starość w wolnych chwilach tłumaczył na polski [28]. Rzuca to zresztą specjalne światło na bibliofilskie zainteresowania naszego orientalisty.

Po powrocie do kraju pełnił Otwinowski obowiązek tłumacza wojskowego na południowo-wschodnim pograniczu. Brał nawet udział w awanturniczych wyprawach Stefana Potockiego do Mołdawii [29]. Następnie jednak przeszedł do służby królewskiej jako „tłumacz i sekretarz JKM". Za swą pracę otrzymał liczne dowody łaski monarszej w postaci różnego rodzaju nadań [30]. W tym też czasie jako tłumacz niejednokrotnie towarzyszył poselstwom polskim udającym się do Konstantynopola [31].


Na stare lata, gdzieś około r. 1640, sprzykrzywszy sobie gwarny dwór królewski, korzystając z gościnności wojewody krakowskiego Stanisława Lubomirskiego, do którego klientów należała rodzina Otwinowskich, przeniósł się Samuel do małopolskiej rezydencji tego magnata — Wiśnicza. Wtedy to prawdopodobnie rozpoczął Otwinowski swe prace nad przekładami z literatury orientalnej. Do naszych czasów zachowały się trzy większe prace Otwinowskiego. Pierwsza z nich to tłumaczenie opisu państwa tureckiego Ajni Ali'ego wraz z dodaniem własnych bardzo ciekawych komentarzy.

--
[26] S. O k o l s k i:  Orbis Polonus. T. III, str. 231.
[27] Por. Listy S. O t w i n o w s k i e g o z Konstantynopola. Rkp. Bibl. Krasińskich Nr 4021, str. 50.
[28] Por. późniejszy tytuł jednego z drobnych tłumaczeń S. O t w i n o w s k i e g o: Przetłumaczenie Regestru Skarbowego podanego Sułtan Machmetowi Trzeciemu, którego Authentyk y teraz w ręku moich. Rkp. Bibl. Narodowej Poi F IV 100 k. 127.
[29] Rkp. Bibl Narodowej Pol F IV 100 k. 115v
[30] Metryka Koronna Arch. Gł. Nr 163 k. 360v—361, Nr 166 k. 478v, Nr 169 k. 369v.
[31] Por. rkp. Bibl. Zamojskiej Nr 1808 k. 185-6 i rkp. Bibl. Narodowej Pol F IV 94 k. 70—72.