Czytelnia / Tłumaczenie literackie

Iago: Czy mówisz „uczciwy", panie?

Otho: Tak. Czy nie jest uczciwy?

Iago: Nie, o ile ja wiem.

Otho: Więc na Boga, powiedz co wiesz.

Iago: Pytasz o moją opinię, panie?

Otho: „Pytasz, panie?" Na Boga, powtarzasz moje słowa, jakby opętał cię diabeł, który nie chce się ujawnić. Masz coś na myśli, Jago. Zdaje się, że minutę temu, gdy Kasjo opuścił moją żonę,  słyszałem jak mruczałeś coś, co wyrażało twoje niezadowolenie. Więc z czego jesteś niezadowolony? A gdy ci powiedziałem, że był moim pośrednikiem, gdy zabiegałem o jej względy, krzyknąłeś – marszcząc brwi nad oczami – „czy to prawda”? Przynaglam cię, abyś, jeśli mnie kochasz, odkrył zasłonę tego, co siedzi w twoim umyśle, co myślę, że jest okropne.

Pierwsze spojrzenie na tłumaczenie arabskie pozwala zauważyć bardzo inne środki wyrazu, lub miejsca ich występowania użyte do przekazania przesłania, które Szekspir chciał przekazać przez mowę Jago do Otella. W tym przypadku Otello stosuje styl powtórzeń używany przez Jago w tekście angielskim. Powtarzanie elementów leksykalnych przez osobę mającą wątpliwości w sercu i umyśle, aby zreorganizować swoje myśli lub wyjawić obawy jest normalną strukturą używaną w języku arabskim.

Także w języku tym powszechnym stwierdzeniem jest zwrot „nie przejmuj się”, gdy w rzeczywistości jest czym się przejmować. Więc podczas gdy Jago w oryginalnym tekście angielskim stwierdza „nic złego zresztą”, co sugeruje, że mimo wszystko jest w tym choć trochę „złego”, wersja arabska używa ekwiwalentnego wyrażenia oznaczającego, że jest się czym przejmować.

Ponadto wersja arabska na ogół zastępuje technikę pytań jednosłownych używaną przez Jago, stosując pełne zdania. Więc zamiast zwykłego7 „uczciwy?”, wersja arabska mówi „Czy mówisz ‘uczciwy’, panie?” Wersja angielska sugeruje, że Jago jest niepewny szczerości Kasja, podczas gdy w arabskiej w tym momencie następuje przesunięcie koherencji, jak również sugestia, że Jago jest niepewny pytania zadanego przez Otello.

To przesunięcie koherencji samo w sobie jest techniką użytą przez tłumacza arabskiego, aby pokazać, że Jago udaje, iż nie słyszy pytania w celu wzbudzenia większej wątpliwości i podejrzeń w Otellu. Jednak gdy sztuka jest odgrywana na scenie, niektóre środki wyrazu wersji arabskiej mogą zostać pominięte, ponieważ w tym przypadku intonacja i wyraz twarzy są czynnikami pozajęzykowymi, które pomagają w przekazaniu implikatur stosowanych przez Jago.

Warto również zwrócić uwagę na fakt, iż zwrot „mieć na myśli” został zastąpiony języku arabskim czasownikiem „wiedzieć”, który sugeruje większą nieuczciwość Kasja. W ostatniej próbie stworzenia atmosfery podejrzliwości i wątpliwości, tłumacz arabski dodaje do słów Otella „Swieżoś wyrzekł: "To mi się nie podoba" ” to, co wyjaśnia arabskiemu czytelnikowi jak ta nieznaczna aluzja przyspiesza plan Jago.

Angielski tekst stwierdza, że Otello słyszał Jago mówiącego, że „To mi się nie podoba”, ale nie martwił się tym aż do czasu, gdy Jago zasiał ziarno zwątpienia w jego sercu; dopiero wtedy przypomniał sobie to zdanie i poprosił o wyjaśnienie.