Czytelnia / Tłumaczenie literackie

OTELLO Skąd ci ta ciekawość?    

JAGO Nie przeszło mi przez głowę, że się znał z nią,    

OTELLO O tak, i często bywał pośrednikiem Pomiędzy nami.    

JAGO Doprawdy!  

OTELLO Doprawdy! Toż cóż? doprawdy. Co w tym upatrujesz?  Nie jest uczciwy?

JAGO Zapytujesz, panie, Czy on uczciwy?  

OTELLO Pytam, czy uczciwy? Jużci, uczciwy.  

JAGO O ile wiem o tym.

OTELLO Co ty masz w myśli?  

JAGO Ja, w myśli?  

OTELLO Ja, w myśli! Przebóg! Czyś ty mym echem? Przebąkujesz,

Jakby w twej głowie siedział jaki potwór,

Tak straszny, że go boisz się pokazać.

Ty się domyślasz czegoś. Swieżoś wyrzekł:

"To mi się nie podoba", kiedy Kasjo

Stąd się oddalał, cóż to ci się wtedy

Nie podobało? A gdym ci powiedział,

Że on miłostek mych był powiernikiem,

Wtedy znacząco krzyknąłeś: "Doprawdy!",

I brwi ściągnąłeś, i zmarszczyłeś czoło,

Jakbyś był w mózgu swym zamykał jakiś

Okropny domysł. Jeżeli mnie kochasz,

Powiedz, co myślisz.

W tej scenie Jago próbuje podsunąć Otellowi myśl, że Kasjo – najlepszy przyjaciel Otella – i Desdemona – ukochana żona Otella – są w haniebnej relacji. Jago dobrze wie, że dla Otella uwierzenie w taką relację pomiędzy drogimi mu osobami będzie okrutne i naciągane. Dlatego Jago narusza większość maksym Grice’a, aby przekazać to przesłanie Otellowi.

Robiąc to, Jago ma dwa cele; po pierwsze powiedzieć to, co chce w formie porady danej od przyjaciela, i po drugie, zasiać ziarno zwątpienia w sercu Otella, a przez to zemścić się za swoje niespełnione dążenia, aby zostać przywódcą armii.

Na początku Jago narusza maksymę ilości, gdy Otello pyta: „na co To zapytanie?”  i Jago nie podaje powodu tego zapytania, lecz używa dwóch wyrażeń, w których podaje mało informacji, ale jednocześnie są one przeładowane implikaturami: „Ot tak, przez ciekawość” – zwrot, który nie jest jednoznaczny dla Otella, oraz „Nic złego zresztą” – zwrot, który wskazuje, że jest w tym choć trochę złego.