Czytelnia / Tłumaczenia ustne

Przyjrzyjmy się różnym rodzajom nośników, na jakich można otrzymać zlecenia do transkrypcji lub tłumaczenia.

A. Standardowa kaseta magnetofonowa

Jest to nadal dość popularny format, gdyż każdy może, nie rzucając się w oczy, posługiwać się tego typu ręcznym lub stacjonarnym urządzeniem przy nagrywaniu. Równie dobrze jakiś bardziej nieporęczny sprzęt mógłby być podłączony do systemu dźwiękowego podczas nagrywania lub wykorzystany do przegrania z innego nośnika. Problem pojawia się przy odtwarzaniu nagrania dla celu tłumaczenia, bo jak to później można zauważyć, taka praca wymaga ciągłego włączania, zatrzymywania i przewijania kasety po kawałku; a przynajmniej dużo pauzowania. Standardowe magnetofony zazwyczaj mają małe opóźnienia przy wykonywaniu części, większości lub wszystkich wspomnianych wyżej czynności, więc pojawia się ryzyko utraty kilku słów za każdym razem, kiedy nagranie będzie wymagało krótkich powtórek, co może znacznie utrudniać pracę. Podobnie zbyt częste przewijanie taśmy niepotrzebnie wydłuża cały proces.

Urządzenia do nagrywania są bardzo drogie i w obecnej cyfrowej epoce audio skazane na ten sam los, który spotkał dalekopisy. Czy ostatnio ktokolwiek widział choćby jeden? Kiedykolwiek? (Ten, kto nie widział, jest szczęśliwie nadal młody.)

Takie nagranie najlepiej przetworzyć na cyfrowy plik audio za pomocą komputerowego łącza dźwiękowego. Należy pamiętać, aby dodać czas poświęcony tej czynności przy obliczaniu kosztów wynagrodzenia za pracę, gdyż trwa ona tyle, ile rzeczywisty czas nagrania. 

B. Mikrokaseta

Nośniki te charakteryzują się tymi samymi zaletami, wadami, problemami i rozwiązaniami (w tym sprzętem do ich nagrywania) jak omówione powyżej kasety standardowe. Jedyne dodatkowe utrudnienie to mały rozmiar odtwarzacza, zazwyczaj wielkości dłoni, tak więc i przyciski są niewielkie, co dodatkowo utrudnia obsługę.

Magnetofony pozostaną w użyciu tak długo, dopóki kasety będą tanie i łatwo dostępne. Przenośne magnetofony cyfrowe są coraz tańsze, ale powstaje problem, gdy użytkownik nie ma przy sobie zapasowej karty pamięciowej, gdyż nie są one jeszcze ogólnodostępne w sklepach.

C. Kaseta wideo (VHS)

Takie kasety przeznaczone są do nagrania zarówno dźwięku, jak i obrazu. Skrót VHS pochodzi od angielskiej nazwy Video Home System (popularny standard nagrywania i odtwarzania kaset wideo – przyp. tłum.). Oczywiście istnieją różne skomplikowane odtwarzacze dla tego formatu, ale są stosunkowo drogie i nie tak powszechne. Jeśli nie posiadamy odtwarzacza odpowiedniego dla konkretnej kasety, każda pauza czy zatrzymanie spowoduje utratę kilku sekund z nagrania, co pociąga za sobą konieczność przewijania krótkich fragmentów, dłuższych jednak niż przy opisanych wyżej kasetach magnetofonowych.

Era standardu VHS, który przez tak wiele lat był dla nas źródłem rozrywki, zbliża się ku końcowi, a zastępują go odtwarzacze DVD. Jednak nadal jest on dość powszechnie używany. Najlepszym wyjściem może być w tym przypadku przetworzenie nagrania na plik cyfrowy za pomocą komputerowego łącza dźwiękowego.