Czytelnia / Teoria tłumaczenia

W niektórych krajach arabskich nie akceptuje się użycia języka kolokwialnego w tłumaczeniu Biblii, mimo iż jest on lepiej rozumiany przez społeczeństwo niż klasyczny arabski. Z drugiej jednak strony, tłumacz musi nie tylko dopasować styl do całokształtu Biblii, ale także do poszczególnych jej części, jako że cechuje ją duża różnorodność stylistyczna.

Przekład to nie tylko znalezienie korespondujących ze sobą słów w dwóch językach. Słowa są tylko jednym z elementów przekazu. Szczególny ton, na przykład odpowiedni styl językowy, może mieć większy wpływ na odbiorców niż słowa. Styl i ton mają ogromne, jeśli nie fundamentalne znaczenie w procesie tłumaczenia tekstów.

W przypadku tekstu, którego celem jest przekazanie informacji czy instrukcji, waga słów staje się bardzo istotna, natomiast efekt oparty na stylu i tonie - mniej znaczący. Jednak gdy mamy do czynienia z tekstem, którego celem jest nie tylko przekazanie informacji, ale także wywarcie wpływu na czytelnika poprzez użycie szczególnego stylu językowego, osiągnięcie tego efektu w przekładzie staje się najważniejszą częścią procesu tłumaczenia. Nie jest to już tylko ornament, którego celem było upiększenie przekładu, ale jego integralny i niezbędny aspekt, bez którego nie byłoby to tłumaczenie w pełnym tego słowa znaczeniu.

Podobnie dzieje się w przypadku przekładu wszystkich ksiąg świętych, w szczególności Koranu, uważanego przez Muzułmanów za cud stylistyczny, którego celem jest pobudzenie ludzkiego umysłu dzięki wspaniałości i pięknemu stylowi.