Czytelnia / Teoria tłumaczenia

2 - Kopiowanie

Fernandes potwierdza, że metoda ta podobna jest do konceptu „zapożyczania" jako najprostszej formy tłumaczenia, zaproponowanej przez Vinay i Darbelnet (1995).

Metoda ta polega na tym, że imiona zostają odtworzone w przetłumaczonym tekście dokładnie tak, jak w tekście źródłowym, bez wprowadzania jakichkolwiek modyfikacji ortograficznych.

Jednak Nord (2003) podkreśla, że z fonologicznego punktu widzenia imiona te w języku docelowym bardzo często zmieniają swoją formę fonetyczną.

Na przykład w imieniu „Artemis", które jest imieniem greckiej bogini łowów, w brazylijskiej odmianie języka portugalskiego akcent pada na druga sylabę [ar'temis], natomiast w brytyjskiej odmianie języka angielskiego akcent pada na sylabę pierwszą [‘a:temIs].

Dlatego też imiona te, pomimo faktu, że są skopiowane, mają inny charakter w kontekście docelowym.

3 - Transkrypcja

Fernandes (2006) opisuje tę metodę jako próbę transkrybowania imienia, używając najbliżej brzmiących dźwięków alfabetu docelowego.

Innymi słowy, procedura ta ma miejsce, kiedy imię poddane zostaje transliteracji lub adaptacji na poziomie morfologicznym, fonologicznym, gramatycznym itd., zazwyczaj aby dostosować się do się do systemu języka docelowego.

W procedurze tej tłumacz może zredukować, dodać lub zmienić pozycje liter zazwyczaj po to, aby zachować lekkość stylu tekstu w kontekście języka docelowego.

4 - Zastępowanie

Fernandes (2006) stwierdził, że przy użyciu tej metody imię niepowiązane formalnie i/lub semantycznie jest zastępowane w języku docelowym imieniem nieistniejącym w tekście źródłowym.

Innymi słowy, imię z tekstu docelowego oraz imię z tekstu źródłowego istnieją w swoich rzeczywistościach referencyjnych, ale nie są ze sobą związane pod względem formy lub znaczenia semantycznego.

5 - Odtwarzanie

Metoda ta polega na odtworzeniu w tekście języka docelowego wymyślonego imienia pochodzącego z tekstu języka źródłowego.

Zabieg taki ma sprawić, że przetłumaczone imię będzie oddziaływało na publiczność docelową, w podobny sposób jak imię wyjściowe oddziałuje na publiczność języka źródłowego.

Fernandes (2006) zauważył, że różnica pomiędzy odtwarzaniem a zastępowaniem polega na tym, że zjawisko rekreacji opiera się na nieobecności danego słowa w języku źródłowym lub docelowym.