Czytelnia / Teoria tłumaczenia

Kiviniemi (1982) przyznał, że nazwa może być zupełnie jasna na poziomie semantycznym słowa, lecz może mieć wiele znaczeń z punktu widzenia semantycznego nazwy.

Innymi słowy, składniki nazwy mogą być łatwe do zrozumienia z leksykalnego punktu widzenia, lecz nie będą jasne, jeśli nie zostaną rozpatrzone w związku z referentem, który określają i kryteriami nadawania i wyboru imienia.

Kiviniemi podkreślał, że związek pomiędzy imieniem a referentem zwykle nazywany jest denotacją, tzn. składnik nazwy oznacza lub równa się tylko i wyłącznie jej referentowi.

Andersson (1994) omawiał semantyczny aspekt nazw osobowych.

Według niego badania nad nazwami osobowymi pod kątem znaków lingwistycznych są niezbędne, jeśli bierzemy pod uwagę istniejące znaczenia i zawartość semantyczną nazw własnych.

Andersson (1994) kładł nacisk na fakt, że nazwy własne składają się z trzech elementów znaczenia: 1) identyfikacja (element niezbędny), 2) ukryte znaczenie apelatywne (element opcjonalny), 3) treść skojarzeniowa (oczywista konsekwencja wynikająca z faktu zdobycia wiedzy na temat posiadacza imienia).

Andersson uważał, że treść skojarzeniowa związana jest z referentem, a nie z nazwą samą w sobie. Wyraźnie zaznaczał różnice miedzy tym, co możemy zdefiniować jako znaczenie nazwy własnej, a tym, co uważamy za znaczenie innych leksemów, np. rzeczowników pospolitych.

Według fińskiej badaczki Eevy Marii Närhi (1996) można zauważyć, że historyczne nazwy własne są symbolami ich posiadaczy, np. Judasz jest symbolem zdrajcy.

Dlatego też, gdy stwierdzimy, że ktoś „jest Judaszem", możemy być pewni, że znaczenie imienia oraz porównanie będą jasne dla wszystkich.

Symboliczny związek jest oparty na konwencji istniejącej pomiędzy elementem oznaczającym i oznaczanym.

Närhi dowodziła, że z tego punktu widzenia wiele imion w kontekstach literackich funkcjonuje jako ikony, ponieważ podtrzymują związek ze swoim referentem, np. imiona posiadające cechy onomatopeiczne i opisowe.

Uzupełniając cytowane powyżej teorie, Yvonne Bertills (2004) stwierdza, że imiona w dużej mierze powinny być uważane za kwestię terminologiczną.

Według niej badania nad nazwami i ich znaczeniem są w przeważającym stopniu kwestią terminologii i definicji, np. znaczenie leksykalne i kontekstualne, konotacje oraz zawartość informacyjna.

Bibliografia

Albin, V., (2003). "What's in a Name: Juliet's Question Revisited", "Translation Journal" 7(4), http://accurapid.com/journal/26names.htm.

Bertills, Y., (2004). "Beyond Identification"

Kalashnikov, A., (2006)."Proper Names in Translation of Fiction", "Translation Journal", 10(3)