Czytelnia / Teoria tłumaczenia

Nazwiska konkretyzują znaczenia opisowe, przywołują nawzajem swój sens i w konsekwencji stają się istotne przy tłumaczeniu, nawet jeśli nie posiadają szerszego kontekstu. Kałashnikov (2006) uważał za takowe różnego rodzaju wyliczenia: „Sauerkraut" (kapusta kiszona), „Broccoli" (brokuł), „Articiocchi" (karczoch), które tworzą pole semantyczne „warzywa":

„Marry,w istocie moja pani - byłem biednym lordem Spinachi, lecz od piętnastu lat pędzę żywot drwala - od kiedy tyran Padella (niech piekło pochłonie tego podstępnego niegodziwca!) oddalił mnie z mojego urzędu Pierwszego Lorda...

Jej Wysokość na przestrzeni wielu lat pokazała historią i arystokratycznymi rodzinami, że jej królestwo było wspaniałe. „Dom Broccoli powinien pozostać nam wierny", powiedziała.

„Zawsze byli mile widziani na naszym dworze. Czyżby Articiocchi, jak to mieli w zwyczaju, odwrócili się w stronę Wschodzącego Słońca? Rodzina Sauerkraut z pewnością musi pozostać przy naszym boku - zawsze byli mile widziani na dworze króla Cavolfiore".

(ang. „Marry, indeed am I, my gracious liege - the poor Lord Spinachi once, the humble woodman these fifteen years syne-ever since the tyrant Padella (may ruin overtake the treacherous knave!) dismissed me from my post of First Lord ..."

The acquaintance Her Majesty showed with the history and noble families of her empire was wonderful. „The House of Broccoli should remain faithful to us"' she said; "they were ever welcome at our Court. Have the Articiocchi, as was their wont, turned to the Rising Sun? The family of Sauerkraut must sure be with us-they were ever welcome in the halls of King Cavolfiore").

4)     Ostatnia grupa nazwisk znaczących to nazwiska ekspresywne. Niosą one ładunek ekspresywny w ich znaczeniu leksykalnym, lecz nie mają motywatorów -np.

„Blunt" (pol. tępy) może być określony jako osoba „ograniczona w swoich możliwościach rozumienia i oceny", innymi słowy głupiec.

Jednakże takie nazwiska muszą być traktowane jako warunkowe nazwiska znaczące lub quasi-nazwiska znaczące, dopóty dopóki nie zostaną uzasadnione kontekstem literackim.

Kałashnikov (2006) stwierdził, że na co dzień nie powinno się kojarzyć leksykalnego znaczenia nazwiska posiadającego konkretne ekspresywne zabarwienie z jego właścicielem.

Jeśli znaczenie ekspresywnego nazwiska nie jest wzmocnione motywatorem, możemy założyć, że jego znaczenie nie gra dużej roli przy tłumaczeniu i w konsekwencji jego przekład nie jest konieczny.

Na końcu swojej pracy badawczej Kalashnikov (2006) przestawił strategie używane w tłumaczeniu wyżej wspomnianych nazwisk funkcjonalnych. Istnieje osiem typów ekwiwalentów tłumaczeniowych:

1.      ekwiwalent popularny,

2.      ekwiwalent popularny z niezwiązanym z nim zabarwieniem,

3.      ekwiwalent okazjonalny,