Czytelnia / Teoria tłumaczenia

Schifko, P. 2001. “¿Existen lenguas de especialidad?” W: Bargalló i in. (red.), 21-31.
Schwarz, M. J. 2003. Message from the electronic forum Apuntes, 16. listopada 2003. http://lists.albura.net/efe.es/apuntes/2003-10/1100.html
Różni autorzy. 1997. I Congreso Internacional de la lengua Española, Zacatecas, 7.-11. kwietnia. Instituto Cervantes: Centro Virtual Cervantes
http://cvc.cervantes.es/obref/congresos/zacatecas
Różni autorzy. 2001. II Congreso Internacional de la lengua Española, Valladolid, 16.-19. października. Instituto Cervantes: Centro Virtual Cervantes
http://cvc.cervantes.es/obref/congresos/valladolid


1 Dziękuję Fernando Navarro za najbardziej wartościową ocenę roboczej wersji niniejszej pracy.
2 Zob. także I. García Izquierdo (w druku): “Neutral Spanish and the translation of specialized languages”.
3 Zob. L. Castro (2004) i V. Colodrón (2004).
4 Faktycznie, na podstawie badań przeprowadzonych przez R. Ávila (2001) z El Colegio de México, jeśli chodzi o środki masowego przekazu, słownictwo obecnie używane w międzynarodowych programach informacyjnych, a nawet język, jaki można usłyszeć w wielu krajowych audycjach, cechuje mały procent regionalnego lub lokalnego brzmienia określonych terminów. Sprowadza się to zatem „do ogólnej normy hiszpańskiej” i w związku z tym różnorodność nie na wpływu na zdecydowaną część języka.
5 W tej materii warto zapoznać się z refleksjami na temat języka hiszpańskiego używanego w Portoryko, autorstwa Lópeza Moralesa pt. Anuario 2004 del Centro Virtual Cervantes, gdzie autor broni niedoboru cech, które charakteryzują tę wersję geograficzną języka hiszpańskiego w porównaniu do wersji standardowej.
6 A. Prieto Osorno (2005): Spanglish, una nación de iguales [„"Spanglish, naród jedności”], Ómnibus, nº 4, lipiec, http://www.omni-bus.com
7 Podobne stanowisko przyjął Schifko (2001: 25), który twierdzi, potrzebujemy elastycznej definicji języków specjalistycznych, które wykorzystują parametry prototypiczne, lecz w tym samym czasie mogą się różnić, w zależności od stopnia specjalizacji. Pogląd ten ma swoje źródło w przekonaniu autora, że języki specjalistyczne są określonymi odmianami języka powszechnego.
8 Chociaż nie tylko te, gdyż wyznaczniki geograficzne są obecne także w wysoko specjalistycznych tekstach. W celu scharakteryzowania dyskursu popularno-informacyjnego, a nie specjalistycznego, zob. B. Gutiérrez (1998: 320 et seq.)
9 Oto co zdarza się w takich miejscach jak Portoryko, gdzie ciągle używa się własnych terminów, jak np. embeleco (fikcja), atrecho (skrót), vellón (pięciocentówka) lub famoso (wspaniały) i archaicznych terminów, których nie używa się już w pozostałej części hiszpańskojęzycznego świata, jak na przykład, cabildear, credenza or bregar (López Morales, 2004, El español de Puerto Rico,
http://cvc.cervantes.es/obref/anuario/anuario_04/lopez/p09.htm )