Czytelnia / Teoria tłumaczenia

Liddell i Scott wymienili je jako jedno z możliwych tłumaczeń hermeneus.

Dragoman:

Hiszpański: Trujamán, Triujimán

Francuski: Trucheman, Truchement 

Łaciński: Dragumannus 

Grecki: Dragoumanos 

Arabski: Targuman 

Aramejski: Turgemana 

Hebrajski misznaicki: Targum 

Akadyjski: Targumanu 

Znaczenie:

Około 50% - tłumacz ustny

Około 50% - pośrednik, mediator, broker6

Samo słowo stanowi rozgraniczenie pomiędzy zapisaną historią a poprzedzającą ją prehistorią. Ten okres wyraźnie poprzedza nawet powstanie Biblii i przypowieść o Ewie stworzonej z żebra Adama, ponieważ jak zauważa Kramer, przypowieść bazuje na pierwszej z zanotowanych gier słownych w językach hebrajskim i sumeryjskim, w których „żebro" oznaczało również „życiodajny"7.

Z perspektywy czasu możemy określić obecność i działalność tłumacza ustnego w czasach prehistorycznych.

Kolejne dowody również pomogą w wyjaśnieniu tego zjawiska; pierwszym z nich jest wniosek oparty na teraźniejszości.

Jak wiemy, proces zapisywania historii był jej powolnym, drobiazgowym ujednolicaniem i wzbogacaniem, często pełnym przeszkód.

W różnych klanach mowa plemienna stopniowo wzbogacała się i zmieniała, lokalne dialekty mieszały się z większymi miejskimi i regionalnymi lub ustępowały im miejsca dla dobra handlu i kultury.

Lokalne odmiany języka przechodziły w języki mieszane (przynajmniej według Bicktertona)8, regionalne formy mowy opanowały całe prowincje, gdzie język był do pewnego stopnia zdominowany przez oficjalny język narodowy, z własnym rodowodem i historią.

Konsekwentne nie poddawanie się procesom łączenia i mieszania języków było dość powszechne.

Jak wiadomo w wielu częściach świata proces ten nie powiódł się. Są to obszary, gdzie lojalność pomiędzy członkami plemiona, klanu czy nawet rodziny jest tak silna, że nawet współczesne metody komunikacji nie są w stanie się przebić.