Czytelnia / Teoria tłumaczenia

Druga metafora, „drewniana ręka”, sugeruje, że ta sama osoba jest w pewnym stopniu okrutna i bezwzględna. Ręka ta jest sztywna i bez czucia, tak jak drewno. Osoba ta jest po prostu bezlitosna i surowa.

 

Jest to alegoria. Zostało w tym przypadku zastosowanych kilka figur stylistycznych, aby wywołać na czytelniku najsilniejszy z możliwych efektów. Najważniejszy pośród nich to przeciwstawna zgodność powstająca pomiędzy dwoma przeciwieństwami „ruta” „dojrzałe daktyle” i „khashab” „drzewo”. Mimo że ostatnie z nich symbolizuje surowość, a wcześniejsze łagodność, mają one identyczne zabarwienie, jako że „miękki język” nie jest w rzeczywistości miękki, tylko zwodniczy, a „drewniana ręka” nie odnosi się do jakiejkolwiek ręki, lecz do tej silnej. Nasuwa się więc wniosek, że podstęp i surowość są dla siebie jak dwie strony tej samej monety. Dowodzi tego również silny rym końcowy pomiędzy słowami „ruta” i „khashab,” o takiej samej liczbie dźwięków i liter, jak gdyby pierwszy wyraz był równorzędny z drugim. Istnieje również uderzający syntaktyczny paralelizm pomiędzy obiema częściami wyrażenia, „lisaanon min ruta” (rzeczownik+przyimek+rzeczownik); i „yadon min khashab” (rzeczownik+przyimek+rzeczownik), rym pomiędzy słowami „lisaanon” i „radon,” jak również podwójne rymujące się powtórzenie cząstki „min,” która w połowie rymuje się z poprzedzającymi ją za każdym razem dwoma słowami.

 

 

 

Ostatnia cecha stylistyczna, na którą należy zwrócić uwagę to współrzędny spójnik łączny. W zdaniu tym można by spodziewać się raczej spójnika przeciwstawnego (np. ale, jednak itp.) niż łącznego.Ponieważ ten ostatni został użyty, kontrast pomiędzy dwoma zdaniami rzeczownikowymi zamienił się w uzupełnienie, a tylko zdania tego samego typu mogą być do siebie dodane. Stanowi to argument w sporze nad paradoksalną zgodnością i niejednorodną jednorodnością.

 

Angielskie tłumaczenie miało nie tylko oddać sens oryginału, ale również wywołać taką samą reakcję u czytelnika docelowego dzięki uzyskaniu: niepełnego rymu pomiędzy angielskimi słowami „język” i „ręka”, podobnej struktury (przymiotnik + rzeczownik: „słodki język” vs. „twarda ręka,” zwięzłej struktury (najmniej słów jak to możliwe), i użycia tego samego spójnika „i” zamiast spójnika przeciwstawnego, który jest powszechnie stosowany w przypadku wyrażeń przeciwstawnych, takich jak „przywara i cnota.” Jedyną różnicę stanowi fakt, że alegoria w oryginale jest bogatsza. Podczas tłumaczenia kolejnych trzech wyrażeń zastosowano takie same strategie tłumaczeniowe.

 

Można przytoczyć dwa inne wyrażenia o takiej samej strukturze i znaczeniu:

 

كلام كالعسل وفعل كالأسَل”[kalaamon kal-'asal wafi'lon kal-asal] Dosł.: „Mowa jak miód i czyn jak ostre narzędzie”: „Słodkie słówka i złe uczynki”, w których słodki miód jest zestawiony z bardzo ostrym przedmiotem, takim jak nóż, miecz, kopia czy też żyletka. Tak więc słowo ostrość ma w tym przypadku podwójne znaczenie, słodkość i delikatność miodu kontrastuje z ostrości