Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

Od połowy lat 80-tych XX wieku wyłonił się powszechnie uznawany zarys systemu unifikacji i gramatyk opartych na ograniczeniach (patrz również rozdział 4. i 12.). Zamiast ogromnego zbioru zasad transduction przewidzianych jedynie dla określonych okoliczności, formalizmy te oferują ograniczony zbiór abstrakcyjnych zasad i wymagają, aby warunki stosowania były uwzględnione w terminach leksykalnych. Przykładowo tłumaczenie zdania zawierającego likely (np. The student is likely to work) na francuski ekwiwalent probable (Il est probable que l’etudiant travaillera) wymaga transformacji angielskiego dopełnienia bezokolicznikowego (to work) na francuskie zdanie podrzędne (que…travaillera), warunki w celu wykonania tej konwersji zawarte są w zbiorach cech terminów leksykalnych likely i probable i nie są zatem wymagane żadne zasady transduction specyficzne dla tych konstrukcji.

Największa zaletą unifikacji i gramatyk opartych na ograniczeniach jest uproszczenie zasad (a co za tym idzie procesów komputerowych), analizy, transformacji i generowania. Zamiast serii złożonych wielopoziomowych reprezentacji występują jednowarstwowe reprezentacje i/lub prosty transfer leksykalny zaś orientacja składniowa, która była charakterystyczna dla wcześniejszych systemów transferowych, jest zastąpiona przez rozwiązania leksykalne. Dodatkowo gramatyki są z reguły odwracalne; ten sam formalizm może teoretycznie być zastosowany do analizy i syntezy.

27.4. NARZĘDZIA TŁUMACZENIOWE

Systemy TM nie są odpowiednie do użytku przez zawodowych tłumaczy, którzy nie lubią być zmuszonymi poprawiać irytująco „naiwne” błędy popełniane przez programy komputerowe. Wolą oni pomoce komputerowe, nad którymi mają pełną kontrolę. Od lat 60-tych i 70-tych XX wieku tłumacze używają programów w celu ocenienia zaaprobowanych tłumaczeń terminologii w danym temacie i zarządzania własnymi słownikami. Wczesną pomocą komputerową było zapewnienie „słowników dotyczących tekstu” stworzonych przez łączenie indywidualnych słów danego tekstu z istniejącą bazy dwujęzycznej terminologii. Następnie pojawiły się możliwości dostępu on-line do wielojęzycznych banków terminów i programy zarządzania terminologią przez indywidualnych tłumaczy, niezbędne przy szybko zmieniającej się terminologii w wielu obszarach naukowych i technicznych oraz potrzebne w wiernym tłumaczeniu dokumentacji technicznej i firmowej.

Wartość dostępu do wcześniejszych tłumaczeń lub ich fragmentów od dawna była ceniona przez tłumaczy szczególnie tych, którzy tłumaczą powtarzające się teksty lub nowsze wersje już przetłumaczonych dokumentów (bardzo częsta praktyka w dużych organizacjach i firmach). Dopiero jednak od końca lat 80-tych XX wieku, dzięki zwiększonemu dostępowi do ogromnych korpusów tekstów dwujęzycznych i  zastosowanym metodom statystycznym, pamięć tłumaczeniowa stała się nieocenionym narzędziem tłumaczeniowym  co zapoczątkowało zintegrowanie różnych narzędzi tłumaczeniowych (i systemów TM) w jednostce pracy tłumacza w celu tworzenia dobrej jakości tłumaczeń maszynowych (patrz Rozdział 28).