Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

Pamięci tłumaczeniowe

Pamięci tłumaczeniowe reprezentują jeden z najistotniejszych zastosowań internetowych tekstów dwujęzycznych, poczynając od wczesnych lat 80-tych z pionierskim systemem TSS firmy ALPS, później Alpnet. Zostało to osiągnięte na początku lat 90-tych przez takie programy, jak m.in. Translator Manager, Translator's Workbench, Optimizer, Déjà Vu, Trados and Eurolang. W najprostszej wersji, pamięć tłumaczeniowa jest bazą danych, w której tłumacz przechowuje tłumaczenia do ponownego użytku, albo w tym samym tekście, albo w innych tekstach. W zasadzie, program zapisuje dwujęzyczne pary: część języka źródłowego (zwykle zdanie) połączoną z częścią języka docelowego. Jeśli później pojawi się podobna część języka źródłowego, program pamięci tłumaczeniowej wyszuka wcześniej przetłumaczoną część i automatycznie zaproponuje ją w nowym tłumaczeniu. Tłumacz może zaakceptować go bez zmian lub poprawić w taki sposób, aby pasował do aktualnego kontekstu, albo całkiem go odrzucić. Większość programów nie tylko znajduje idealne połączenia, ale również częściowo dopasowane segmenty. To narzędzie tłumaczenia wspomaganego komputerowo jest najbardziej przydatne w tekstach mających następujące cechy:

  • Jednorodność terminologiczna - znaczenie wyrazów się nie różni,
  • Jednorodność Frazeologiczna - pojęcia i czynności są wyrażane lub opisywane tymi samymi słowami,
  • Krótkie, łatwe zdania - zwiększają prawdopodobieństwo powtórzeń i redukują dwuznaczności.

Pamięć tłumaczeniowa może być użyta na dwa sposoby:

  1. W trybie interaktywnym - tekst do tłumaczenia znajduje się na ekranie komputerowym, a tłumacz wybiera kolejno części do tłumaczenia. Po każdym wyborze, program wyszukuje w swojej pamięci części identyczne lub podobne i produkuje możliwe tłumaczenia w oddzielnym oknie. Tłumacz akceptuje, modyfikuje lub odrzuca te sugestie.
  2. W trybie automatycznym- program automatycznie przetwarza cały tekst źródłowy i dołącza do tekstu docelowego tłumaczenia, które znajduje w swojej pamięci. Tryb ten jest bardziej użyteczny tam, gdzie jest wiele powtórzeń, ponieważ unika on traktowania każdej części oddzielnie. Program pamięci tłumaczeniowej składa się zwykle z następujących elementów:
  • Edytor tłumaczenia, chroniący format tekstu docelowego;
  • Lokalizator części tekstu;
  • Narzędzie terminologiczne do zarządzania słownikiem;
  • Automatyczny system analizy dla nowych tekstów;
  • Narzędzie statystyczne sygnalizujące liczbę słów tłumaczonych i wyrazów do tłumaczenia, język, itd.

Programy pamięci komputerowej opierają się na nagromadzeniu i przechowywaniu wiedzy przetwarzanej według potrzeb, automatyzowaniu użycia terminologii oraz dostępie do słowników. Jeśli zadania tłumaczeniowe się powtarzają, pamięci oszczędzają cenny czas tłumacza, a nawet wysiłek fizyczny: na przykład, użycie klawiatury w niektórych tekstach może zostać zredukowane o 70%. Pamięci komputerowe, poprzez zapewnienie konsekwentności, ułatwiają również zarządzanie projektem i tłumaczenie grupowe. Pamięci komputerowe mogą sobie poradzić jedynie z tekstem prostym pod względem segmentów językowych; nie mogą one, w przeciwieństwie do tłumacza, postrzegać tekstu jako całości odnośnie do idei i zamysłów, lub ogólnego przesłania. Tłumacz może dokonać reorganizacji lub redystrybucji informacji w tekście źródłowym, ponieważ język docelowy i kultura docelowa wymagają innego odniesienia do treści, aby stworzyć spójność lub ułatwić zrozumienie.