Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

Systran jest jak do tej pory systemem operacyjnym, który odniósł największy sukces. Stworzony przez Petra Tomę, który wcześniej pracował nad projektem Georgetown, Systran był początkowo systemem „tłumaczenia bezpośredniego”, jego poprzednią wersją był rosyjsko-angielski system z USAF Foreign Technology Division (Dayton, Ohio), który tłumaczy ponad 100.000 stron rocznie. Dla Komisji Wspólnoty Europejskiej (Commission of the European Communities, CEC), stworzono angielsko-francuską wersję, niedługo po której pojawiły się systemy francusko-angielskie, angielsko-włoskie, a następnie dla pozostałych kombinacji językowych Wspólnoty Europejskiej (obecnie Unii Europejskiej). Oryginalny projekt został znacznie zmieniony, w rezultacie czego wzrosła modularność i kompatybilność analizy i syntezy komponentów różnych wersji, co pozwoliło zmniejszyć koszty podczas konstruowania nowych par językowych. Poza Komisją Wspólnoty Europejskiej, Systran był używany przez wiele instytucji międzyrządowych, np. NATO i Międzynarodową Organizację Energii Atomowej (International Atomic Energy Authority) oraz przez wiele głównych przedsiębiorstw, np. General Motors of Canada, Dornier i Aérospatiale. Szczególnie godne uwagi jest jego zastosowanie przez Xerox Corporation: korekta została właściwie wyeliminowana dzięki kontroli języka źródłowego podręczników technicznych przy tłumaczeniach z angielskiego na wiele innych języków (francuski, niemiecki, włoski, hiszpański i języki skandynawskie).

Inny komercyjny system o długiej tradycji został stworzony przez Logos Corporation pod kierownictwem E. Scotta. Pierwszym osiągnięciem tego przedsiębiorstwa w dziedzinie MT był stworzony w latach 80-tych angielsko-wietnamski system do tłumaczeń podręczników lotnictwa. Doświadczenie zdobyte w tym ostatecznie krótkim projekcie zostało wykorzystane do stworzenia niemiecko-angielskiego systemu, który został wprowadzony na rynek w 1982 roku. Początkowo systemy Logos były oparte na podejściu tłumaczenia bezpośredniego ale później stały się bliższe projektom transferowym i zawierały wyszukane środki do zapisu i zastosowania cech semantycznych.

Systemy takie jak Systran i Logos są w zasadzie przeznaczone do użycia ogólnego, choć w praktyce ich słowniki są przystosowane do specyficznych dziedzin tematycznych. Także w latach 70-tych i 80-tych powstawały systemy stworzone specjalnie dla jednego specyficznego środowiska. Pan American Heath Organization w Waszyngtonie zbudowała dwa systemy typu mainframe, jeden – do tłumaczeń z hiszpańskiego na angielski (SPANAM, zasadniczo system bezpośredni) oraz drugi – do tłumaczeń z angielskiego na hiszpański (ENGSPAN, system transferowy). Oba systemy zostały w zasadzie rozbudowane przez jedynie dwóch badaczy - Muriel Vasconcellos i Marjorie León, pokazując co można było wówczas osiągnąć, korzystając z ograniczonych zasobów i używając przetestowanych i niezawodnych technik.

Duże systemy dostosowane do potrzeb stały się specjalnością Smart Corporation (New York) począwszy od lat 80-tych. Klientami stali się Citicorp, Ford i największy ze wszystkich Canadian Department of Employment and Immigration (kanadyjski Urząd ds. Zatrudnienia i Imigracji). Główną cechą systemu Smart (tak jak Xerox) była ścisła kontrola słownictwa i składni języka źródłowego. Teksty pisane były ograniczoną angielszczyzną (końcowo interaktywnie); podręczniki były jasne i jednoznaczne, a tłumaczenie uważano niemalże za produkt uboczny.