Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

W jaki sposób powstały zespoły wirtualne? Dawniej, gdy podróżowanie było tanie i łatwe, ludzie raczej z tego nie korzystali. Ostatnio pojawiły się nowe czynniki, w tym presja zmniejszania kosztów i polepszania jakości, połączone z coraz większymi oczekiwaniami względem równowagi praca-rodzina. Tak zmienione środowisko pracy zmotywowało do wzięcia udziału w nowej, dynamicznej, wspólnej pracy z ludźmi znacznie oddalonymi od siebie. Obecnie zjawisko to obserwuje się głównie w wielkich korporacjach. Bezpiecznie jest powiedzieć, że mniejsze firmy, które koncentrują się na jednym obszarze i skupiają na lokalnych klientach, w mniejszym stopniu muszą działać na tych zasadach. Innym głównym czynnikiem, który przyczynia się do zwiększenia liczby zespołów wirtualnych, są zmniejszone koszty komunikacji. Przed zdominowaniem komunikacji przez Internet, międzynarodowe rozmowy telefoniczne były stosunkowo drogie. Długo trwało, zanim dzięki obniżonym kosztom, komunikacja głosowa stała się tak ważna dla sukcesu zespołu wirtualnego.

Kolejną, zasadniczą cechą zespołów wirtualnych jest elastyczność ich członków. Wymogi tego niekonwencjonalnego podejścia do sposobu wykonania projektu mogą stworzyć kreatywne rozwiązania problemów. Takim sposobem często jest zasłużona drzemka w ciągu dnia, aby być gotowym do pracy w nocy i wykonać swoją część potrzebną współpracownikowi na drugim końcu świata. Może to być również telefon późną nocą, dzięki któremu przeprowadza się burzę mózgów z członkami zespołu z innej strefy czasowej. Ponadto osoby biorące udział w wirtualnych projektach są z reguły silnie zmotywowane oraz mają dobre umiejętności komunikacyjne. Jak już wspomniano, zespoły wirtualne często korzystają z audiokonferencji, w której wymagany jest zwięzły i wyraźny przekaz informacji. Uczestnicy zazwyczaj posługują się różnymi językami, dlatego może to stanowić rodzaj wyzwania.

Istnieje jeden aspekt zespołów wirtualnych, który zasługuje na szczególną uwagę: wyczulenie na tło kulturowe członków tych grup. Każda kultura ma szeroko znane, jak również niewyjaśnione kody i zwyczaje, które należy traktować poważnie, nawet jeśli wydają się naprawdę „obce” dla pozostałych członków. W tych okolicznościach całkowicie na miejscu jest, by menedżer projektu zasugerował zespołowi zainteresowanie się daną kulturą i, tym samym, poznanie jej swoistości. Mogłoby to dotyczyć prostych zasad, jak np. poprawna forma adresu. Przykładem jest sytuacja, w której bardzo swobodny styl jednej osoby mógłby zostać odebrany przez kogoś innego jako obraźliwy. Bierze się również pod uwagę harmonogram pracy, według którego jedni członkowie pracują w czasie, gdy inni obchodzą święta narodowe czy religijne, lub gdy planowanie spotkań wpływa na przebieg jakichś uroczystości. Brak kontaktu wzrokowego czasami prowadzi do nieporozumień, które nie miałyby miejsca w komunikacji twarzą w twarz. Wszystko to wymaga dodatkowej dozy tolerancji z każdej strony

Zespoły wirtualne zbudowane są także na zaufaniu i wspólnych oczekiwaniach. Bez organizacyjnych ram, które porządkują pracę i służą za ogólne normy, zespoły wirtualne potrzebują określonych wytycznych. Pozwala to zespołowi określić indywidualne, jak również zespołowe oczekiwania dotyczące tego, co im wolno. Określenie wymagań jest niezbędne w środowisku kreatywnym, takim jak zespół wirtualny, aby ustrzec się rozczarowań związanych z samym systemem i innymi członkami. Silne zaangażowanie każdego jest niezbędne do osiągnięcia wspólnych celów. Jakiekolwiek odstępstwa powinny być natychmiast zgłoszone i omówione, aby uniknąć niepożądanych skutków.

Właściwie zespoły wirtualne odniosły sukces poprzez bardzo skuteczny sposób wykonywania pracy ponad granicami. Dotyczy to zwłaszcza działań w dziedzinie lokalizacji oprogramowań komputerowych.