Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

§22. Przyjrzyj się temu, co zostało zapisane na papierowej taśmie w kolumnie logicznej analizy składniowej (z każdym możliwym użyciem słów ze słownika słów pomocniczych języka Esperanto, mianowicie ze słownika od 200 do 300 słów wspomnianych wyżej).

Są to:

  • wszystkie cyfry [liczby];
  • wszystkie określenia konkretnych liczb (np. m³, kVA, mm, km, etc.);
  • wszystkie zaimki;
  • wszystkie spójniki (z wyjątkiem rzadko występujących);
  • wszystkie przyimki (z wyjątkiem rzadko występujących);
  • wszystkie nazwy własne (nazwy miast, rzek, mórz etc., nazwiska, imiona osób, etc.);
  • skróty i kody (NKTP, ZSRR, USA, LZ127, etc.);
  • tzw. internacjonalizmy, takie jak rewolucja, marksista, radio, aluminium, etc. różniące się w poszczególnych językach jedynie pisownią;
  • symbole analizy logicznej i etymologicznej; znaczenie tych symboli jest następujące:
j – liczba mnoga; n – zależnie od formy odmiennej części mowy odczasownikowej (rekcja czasownika); (dopełnienie bliższe); (biernik);
de – 1) zależnie od form odmiennych części mowy pochodzących od innej podlegającej deklinacji
formy; 2) agens w stronie biernej;
per – narzędnik w stronie biernej (z odmiennymi częściami mowy); (narzędnik);
e – 1) przysłówek; 2) przysłówek odczasownikowy;
oni – bezosobowa forma czasownika (w języku niemieckim i francuskim, analogiczną formą jest:
man, on.)
a – 1) orzecznik, będący pewnym rodzajem czasownika posiłkowego; 2) imiesłów
przymiotnikowy;
i –tryb bezokoliczny;
as, is, os –czas teraźniejszy, przeszły i przyszły czasowników w trybie oznajmującym
us – tryb warunkowy;
u – tryb rozkazujący;
pli ol – stopień wyższy;
la plej el – stopień najwyższy;
on, obl, op, po – liczebniki ułamkowe, wielokrotności, spójniki łączne i rozłączne;
ant, int, ont – imiesłowy przymiotnikowe czynne: czasy teraźniejsze, przeszłe i przyszłe;
at, it, ot – to samo obowiązuje w stronie biernej;
  • wszystkie słowa i frazy, które operator uznaje uzna za trudne do przetłumaczenia nawet w sposób opisowy, np. używając synonimów; wówczas musi postawić za nimi w nawiasach znak zapytania i wykrzyknik (? !);
  • wszelkie pytania w nawiasach dotyczące konkretnego słowa w celu wyjaśnienia logicznej roli słowa w zdaniu;
  • pytania są postawione w języku Esperanto, np. kies, kie, kien, alkiu, kial, kiam, kiom da, kioma, etc., czyj, gdzie, dokąd, kogo, dlaczego, kiedy, ile (w odniesieniu do rzeczowników niepoliczalnych), ile (w odniesieniu do rzeczowników policzalnych), etc.;
  • wszystkie znaki interpunkcyjne (przecinek, kropka, myślnik, nawias okrągły, cudzysłów, itd.);
  • słowa które się nie odmieniają w większości przypadków nie potrzebują symboli logicznej analizy składniowej;
  • pozostają bez analizy składniowej (tj. bez znaków logicznej analizy składniowej) niektóre formy wyrazów, które się odmieniają, mianowicie: mianownik, liczba pojedyncza i tryb bezokolicznikowy.