Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

P. Troyanskii
Maszyna do automatycznej produkcji
gotowego tłumaczenia maszynowego
z jednego języka na kilka innych języków wymagająca jedynie korekty stylistycznej
29 lipca 3września 1933 r.
Moskwa


§1. Rampa wsparta na końcach w pozycji pochyłej (np. o 60%) jest skonstruowana w taki sposób, że taśma może toczyć się i poruszać w dwóch kierunkach: 1) prosto w lewo i w prawo, i 2) pionowo (wokół rampy). Taśma jest przesuwana na kulce i łożyskach. Taśma ma powierzchnię płaską z rzędem perforacji 3 przypominających wyglądem otwory na palce w tarczy telefonu.

§2. W ten sposób każdy z punktów powierzchni taśmy może być umieszczony przed obiektywem 6 aparatu fotograficznego.

§3. Do powierzchni taśmy jest przyklejony w porządku alfabetycznym, załóżmy, sześciojęzyczny (lub, jeśli to możliwe, dziesięcio-, dwudziesto-, itd. języczny) słownik paralelny umieszczony płasko – z kolumnami słów ułożonymi w taki sposób, że słowa zaczynające się na najczęściej używane litery (np. “K”, “M”, etc.) powinny być bliżej środka (zgodnie z zasadą rozmieszczenia liter na klawiaturze maszyny do pisania lub w szufladzie zecerskiej). Sam słownik maszyny musi być specjalnie przygotowany (patrz §12 poniżej). Powierzchnię taśmy z przyklejonym do niej słownikiem c możemy nazwać glossary field - polem słownikowym.

§4. Na blacie, gdzie na przeciw pola słownikowego umieszczony jest aparat fotograficzny, znajduje się także maszyna do pisania, która oprócz dwóch rodzajów pisma (powiedzmy, pismo rosyjskie i łacina), posiada kilka specjalnych klawiszy, które możemy nazwać klawiszami logicznej i etymologicznej analizy składniowej (patrz ich rozmieszczenie poniżej w §22).

§5. Przez maszynę do pisania i aparat fotograficzny przebiega taśma zrobiona z dwóch sklejonych ze sobą pasków: lewy pasek, przyjmijmy, ma powierzchnie fotoemulsyjną a prawy to pojedynczy, zwykły papier do maszyny do pisania. Dwa urządzenia (aparat fotograficzny i maszyna do pisania) działają jednocześnie, jedna linijka w tym samym czasie, każde na własnym materiale. Dodatkowo, jeśli papier i emulsyjne części taśmy są ze sobą sklejone, maszyna do pisania musi być tak skonstruowana, że papier nie wychodzi z lewej strony maszyny ale sama maszyna porusza się w prawo (jeśli to możliwe wraz z krzesłem operatora!). Gdyby konstrukcja składała się z dwóch sklejonych ze sobą części, wtedy ich ruchy musiałyby być zsynchronizowane, specjalnie zaprojektowana maszyna do pisania nie byłaby wtedy potrzebna.

§6. Sama praca jest wykonana w następujący sposób: przemieszczając pole słownikowe w górę i na boki przy użyciu perforacji na jego powierzchni (pole porusza się z łatwością zawieszonego koła od roweru), operator umieszcza żądane słowo przed przesłoną 6 aparatu i ustawia pole słownikowe w pozycji z hamulcem elektromagnetycznym przez naciśnięcie przycisku “stop”. Następnie operator zwalnia migawkę w aparacie, robi zdjęcie linijki i zapisuje symbole logicznej analizy składniowej na papierowej części taśmy, po czym, poprzez naciśnięcie specjalnego klawisza taśmy (obie części emulsyjna i papierowa), przesuwa linijkę wyżej, robiąc miejsce dla następnej inskrypcji i zdjęcia.

§7. Następnie taśma pola słownikowego jest zwalniana i praca przebiega dalej w podobny sposób.