Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

Po Wielkiej Rewolucji Październikowej [1917] Troyanskii rozpoczął naukę w Institute of Red Professors [3]. Wkrótce potem wykładał nauki społeczne oraz historię nauki i technologii w placówkach oświatowych wyższego szczebla. Brał także udział przy opracowaniu Encyklopedii Technicznej i Wielkiej Encyklopedii Radzieckiej. W tamtym okresie poświęcał coraz więcej czasu na wykorzystanie w praktyce swojego pomysłu - maszyny tłumaczeniowej. Poważna choroba – stenokardia – uniemożliwiła P. Troyanskiiemu zakończenie pracy nad tłumaczeniem mechanicznym, które uważał za cel swojego życia. Petr Petrovich Troyanskii zmarł 24 maja 1950 roku (Bel’skaya et al., 1959:3).

3. PATENT

W roku 1933 Troyanskii złożył wniosek patentowy swojego wynalazku. Otrzymał “certyfikat autorski” (w Związku Radzieckim nazywano je patentami) z numerem 40995 z datą priorytetową 5 września 1933. Patent nie został przyznany na “maszynę tłumaczeniową” ale został zaklasyfikowany jako nowatorska metoda składu. Tłumaczenie pochodzi z oryginalnego dokumentu patentowego. Tekst zawarty w Bel’skaya et al. (1959:39f) był skróconą wersją, bez fragmentów dotyczących do generacji wielojęzycznej [4].

AUTORSKI CERTYFIKAT WYNALAZKU
Opis maszyny selekcjonującej i dokonującej zapisu maszynowego słowa podczas tłumaczenia z jednego języka na drugi lub jednocześnie na kilka innych


W załączeniu do autorskiego certyfikatu P. P. Troyanskiiego
przyznanego 5 września 1933 r. (nr patentu 134430)
Oficjalne przyznanie autorskiego certyfikatu miało miejsce 31 stycznia 1935 r.


Zgłoszona maszyna została zaprojektowana do selekcji i zapisu maszynowego słów podczas tłumaczenia z jednego języka na drugi lub jednocześnie na kilka innych i zasadniczo składa się z taśmy poruszającej się na blacie, nad którym umieszczone są słowa w różnych językach i wyposażonej w perforacje w celu pozycjonowania taśmy naprzeciw aparatu fotograficznego, z którym łączy się maszyna do pisania z dodatkowymi klawiszami do zapisywania znaków umownych wzdłuż fotografowanego słowa. Ogólny obraz maszyny został przedstawiony na rysunku.

Jak przedstawiono na rysunku, maszyna składa się z gładkiego, pochyłego blatu (1), ponad którym porusza się łatwo i swobodnie w różnych kierunkach taśma (2) wyposażona w perforacje (3) na bolce, które pozycjonują taśmę na przeciw przesłony (6). Na powierzchni taśmy jest przymocowany lub umieszczony sześciojęzyczny (lub z inną liczbą [języków]) słownik paralelny w porządku alfabetycznym i ułożony płasko jako kolumny słów w taki sposób, że słowa z częściej występującymi literami (np. K, M, P, itd.) umieszczone są bliżej środka.

Maszyna obsługiwana jest w następujący sposób. Zależnie od tłumaczonego słowa, taśma porusza się w taki sposób, że analogiczne słowo jest umieszczone naprzeciw przesłony (6), następnie taśma zatrzymuje się, wyzwalacz zostaje uruchomiony i zostaje zrobione zdjęcie słowa na światłoczułej kliszy umieszczonej w aparacie. W tym samym czasie znaki umowne logicznej analizy składniowej zapisywane są na taśmie papierowej, następnie klisza aparatu fotograficznego i maszyna do pisania poruszają się o jedną linijkę naprzód i taśma (2) przemieszcza się ponownie, aby przetworzyć kolejne słowo lub rząd słów podczas tłumaczenia na kilka języków itd.