Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

Tekst w języku rosyjskim został oddany do maszyny z zakodowanymi symbolami  “решающие 51 опыты 1-5 механического 551-6 перевода 51-6...” etc. po każdym słowie w całym tekście. Następnie maszyna, tj. jej ``model`` zaczął przetwarzać tekst, symulując w tej sytuacji pracę człowieka. Maszyna podała końcowe tłumaczenie na taśmie telegraficznej: “expériment 1-5 décisif 51 traduction 51-6 mécanique 551-6 que 091 nous 01 avons 02-1 attendus 02-1* pendant 0902-1 deux 068 mois 05068 ont 2-1 eu 2-1* lieu 2-1** à 67 m-o-s-c-o-u- 67* aujourd'hui 68 à 67quatre 68 heure 568 trente 68 minute 568 stop”. Korektor otrzymał to tłumaczenie z maszyny i zedytował je, natychmiast dyktując osobie piszącej na maszynie: Les expériments décisifs de la traduction mécanique quenous avons attendus pendant deux mois ont eu lieu à Moscou aujourd’hui à quatre heures trente minutes. (Zhirkov 1956: 124)

Zhirkov uważał tę metodę za niepotrzebnie uciążliwą; natomiast całkowicie zautomatyzowana produkcja, jaką obiecywano sobie po elektronicznych komputerach była dużo bardziej atrakcyjna.

Po negatywnym przyjęciu na Akademii Nauk, Troyanskii poświęcił następne lata na odpowiedzi krytykom i dalszy rozwój elementów technicznych swojego systemu. W artykule, który został przetłumaczony w następnym dziale (ustęp 6.), poświęcił wiele miejsca aspektom lingwistycznym, gdzie starał się zwłaszcza pokazać jak prosta i oszczędna czasowo mogłaby być jego metoda w porównaniu z obecnym tłumaczeniem dokonywanym przez człowieka. Jego badania nad techniczną stroną są udokumentowane we fragmentach, które pojawiają się w komentarzu Panova i Koroleva (patrz ustęp 8. poniżej).

Można by dodać, że uwaga Zhirkova o tym, iż Troyanskii nie wziął pod uwagę rozwoju elektronicznych maszyn liczących powinna być traktowana z rezerwą. Użycie elektronicznego wyposażenia w maszynach liczących nastąpiło dopiero w połowie lat 40. wraz z budową maszyny ENIAC w Stanach Zjednoczonych. Jest mało prawdopodobne, że ktoś w Związku Radzieckim wiedział o tych eksperymentach, ponieważ były one trzymane w tajemnicy aż do końca wojny. Troyanskii wiedział natomiast o eksperymentach dotyczących elektromechanicznych urządzeń i to właśnie na tej dziedzinie koncentrowały się jego własne badania.