Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

Implementacja rozproszonych pamięci tłumaczeń za pomocą usług sieciowych
Alberto Simões1, Xavier Gόmez Guinovart2, Josè João3

1Linguateca Universidade do Minho, ambs@di.uminho.pt
2Semin. de Lingüística Informática, Universidade de Vigo, xgg@uvigo.pt
3Projecto Natura, Universidade de Minho, jj@di.uminho.pt


Resumen:
Las memorias de traducci´on son muy ´utiles para la traducci´on, pero son dif´ıciles de compartir y de reutilizar por parte de la comunidad de traductores. Mediante las memorias distribuidas de traducci´on, los usuarios pueden construer conjuntamente y compartir memorias de traducci´on. En este art´ıculo, presentamos los detalles de la implementaci´on de esta arquitectura utilizando la tecnolog´ıa de WebServices y un ejemplo de un sistema distribuido entre Portugal y Espa˜na.

Palabras clave: memorias de traducci´on distribuidas, WebServices, TAO

Streszczenie: Pamięci Tłumaczeń (PT) są programami bardzo przydatnymi dla indywidualnych tłumaczy ale trudno jest z nich korzystać i wykorzystywać ponownie w obrębie większej grupy tłumaczy. Poniższy artykuł opisuje koncepcję Rozproszonych Pamięci Tłumaczeń, które pozwalają wszystkim użytkownikom tworzyć i udostępniać tłumaczenia. Przedstawione zostały szczegóły implementacji, wykorzystując usługi sieciowe, a także przykład rozproszonego systemu komputerowego utworzonego pomiędzy Portugalią i Hiszpanią.

Słowa kluczowe: rozproszone pamięci tłumaczeń, usługi sieciowe, CAT (tłumaczenie wspierane komputerowo)

1. Wstęp

Pamięci tłumaczeń (PT) są sieciami powiązań pomiędzy zdaniami w dwóch lub więcej językach. Tłumacze zachowują w nich swoje tłumaczenia w nadziei, że będą one wykorzystane ponownie w przyszłości.

Tradycyjne narzędzia tłumaczeniowe wykorzystują PT, jednakże do wewnętrznego zapisu danych stosują własne prawnie zastrzeżone formaty. Tymczasem określono standardowy format wymiany Pamięci Tłumaczeń. Bazuje on na języku znakowania tekstów XML (XML, 10 luty 1998) i nazwany został Translation Memory eXchange (Wymiana Pamięci Tłumaczeń, TMX) (Savourel, 1997; OSCAR, 2003; Gόmez, 2001).

Pomimo swojej przydatności, używanie formatu TMX nie wpłynęło znacznie na zmianę sposobu pracy tłumaczy. Dalej wykorzystują oni Pamięci Tłumaczeń, natomiast formatu TMX używa się jedynie przy wymianie PT pomiędzy dużymi firmami. Każdy z tłumaczy dokonujących przekładu w ramach pewnej grupy pracuje na swoim komputerze a podczas tłumaczenia nowego zdania przeszukiwane są wyłącznie lokalne pamięci tłumaczeń.

Celem Rozproszonych Pamięci Tłumaczeń (RPT) jest rozpowszechnienie Pamięci Tłumaczeń na serwerach całego świata, aby każdy tłumacz mógł dokonywać zapytań dotyczące tłumaczonych zdań.

Rozproszone Pamięci Tłumaczeń mogą okazać się przydatne w dwóch sytuacjach:

  • Duże firmy przekazują Pamięci Tłumaczeń swoim tłumaczom z przetłumaczonymi już specjalistycznymi frazami. W takich przypadkach firma przesyła tłumaczowi PT za pomocą poczty elektronicznej, protokołu przesyłania danych bądź tradycyjnej poczty. Dzięki Rozproszonym Pamięciom Tłumaczeń firmy te mogą stworzyć serwer przeznaczony do użytku przez ich tłumaczy (identyfikacja wymagałaby na przykład podania nazwy użytkownika i hasła);
  • W grupie tłumaczy pracujących nad tym samym projektem zwykle powtarzają się niektóre zdania do tłumaczenia. Jeśli tłumacze będą w stanie udostępniać sobie nawzajem pamięci tłumaczeń w szybki sposób, łatwiej będzie im te pamięci ponownie wykorzystywać. Z tym zamiarem, każde stanowisko pracy tłumacza będzie funkcjonowało jak lokalny serwer, podobny do obecnego programu wymiany danych P2P.


Niniejszy artykuł wyjaśnia jak RPT mogą pomóc tłumaczowi i jak można je implementować wykorzystując proste technologie.