Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

4.2. Zapytanie o tłumaczenie

Mimo, iż standardowe programy tłumaczeniowe wyszukują tłumaczenia i podają jedynie tylko jedno ze znalezionych tłumaczeń, w implementacji Rozproszonych Pamięci Tłumaczeń ważniejsze jest, aby w tym samym czasie podać tyle tłumaczeń, ile jest możliwe.

Z tego powodu, pamiętając jednocześnie o idei braku przynależności serwera do kogokolwiek, zdefiniowaliśmy komunikat equiv, dzięki któremu otrzymujemy odpowiedniki zdań w innym języku:

equiv(L1,L2, SL1) → S*L2

Semantyka serwera przy odpowiadaniu na ten komunikat jest jednak bardziej skomplikowana niż mogłoby się to wydawać na pierwszy rzut oka: podczas gdy czasami istnieje możliwość wystąpienia szukanego zdania w Pamięci Tłumaczeń, prawdopodobieństwo jego znalezienia jest jednak bardzo małe. W rzeczywistości systemy tłumaczeniowe oparte na Pamięciach Tłumaczeń szukają podobnego zdania. Definicja podobieństwa funkcji może być mniej lub bardziej skomplikowana, w zależności od tego jak ją implementujemy. W ustępie 5.1.2. rozważymy możliwe implementacje dla tej funkcji.

4.3. Zapytanie o konkordancje

Kolejną powszechną funkcją oprogramowania typu CAT jest konkordancja dla konkretnego słowa lub kilku słow. Funkcję tę można uznać za rozbudowaną wersję komunikatu equiv. Różnice polegają na ty, że serwer nie może wskazać danego słowa w paralelnym tekście podobnie jak nie może odpowiedzieć na komunikat tylko jednym słowem.

Definicja Interfejsu Programów Użytkowych (API) dla tej metody również będzie stosowała jako argumenty dwa języki i dwa słowa szukane. Tymczasem odpowiedź z serwera będzie zawierać pary zdań: zdanie w języku oryginalnym, w którym zawarte zostanie szukane słowo oraz przyporządkowane zdanie w języku docelowym.

conc(L1,L2,WL1) → (WL1 ×WL2)*
 

4.4. Współtworzenie Pamięci Tłumaczeń

Serwery Pamięci Tłumaczeń mogą przetrwać jedynie wówczas, gdy występują reakcje zwrotne od ich użytkowników. Najużyteczniejszą reakcją zwrotną są nowe Pamięci Tłumaczeń. Oczywiście, można się sprzeczać, czy w celu utrzymania wysokiej jakości PT na danym serwerze należałoby nie akceptować tłumaczeń od każdego tłumacza. Być może nie byłoby to słuszne ale na dłuższą metę mogłoby to spowodować, iż taka pamięć tłumaczeń nigdy by się nie zwiększyła. Proponujemy, aby nowo dodane tłumaczenia trafiały najpierw do miejsca, w którym mogłyby być później sprawdzone (wykorzystując techniki ręczne bądź automatyczne).

W ten sposób zdefiniowaliśmy metodę współtworzenia Pamięci Tłumaczeń i pozostawiamy administracji serwera decyzje o zaakceptowaniu danego tłumaczenia lub nie.

submit(L1,L2, (SL1 × SL2)*) → 1