Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

Narzędzia Pamięci Tłumaczeniowej

W większości przypadków systemy obsługi terminologii są częścią zintegrowanego środowiska tłumaczeniowego zawierającego poza narzędziami terminologicznymi również edytor służący przetwarzaniu tłumaczenia oraz narzędzia oprogramowania wyszukujące w przetłumaczonych już przekładach identycznych lub podobnych tekstów języka wyjściowego. Te narzędzia pamięci tłumaczeniowej używane są  podczas procesu tłumaczenia do znalezienia jednostek tłumaczeniowych (“segmentów”, głównie zdań), które są identyczne lub podobne do segmentów aktualnie tłumaczonych. Materiał zawarty w tej pamięci tłumaczeniowej, tzn. teksty języka wyjściowego i ich tłumaczenia w języku docelowym, jest zorganizowany jako pary segmentów (zdań) w dwujęzycznej bazie danych o zdaniach lub jako pary “tekstów analogicznych”, w których zdania języka wyjściowego i docelowego kojarzone są ze sobą nawzajem. Algorytmy wyszukujące są w stanie znaleźć nie tylko identyczne segmenty („dokładne trafienia”) ale również segmenty podobne („nieścisłe trafienia”). Podczas tłumaczenia nowego tekstu przy pomocy narzędzi pamięci tłumaczeniowej, wszystkie jednostki tłumaczeniowe mogą być przechowywane w pamięci i użyte ponownie, gdy ta sama lub podobna jednostka pojawi się w danym dokumencie.

Przykładem takiego zintegrowanego środowiska tłumaczeniowego może być Translator’s Workbench TRADOS używający programów Word jako edytora i Multiterm jako bazy terminologicznej. W systemie tym sprawdzane są pełne segmenty w pamięci tłumaczeniowej (TM), które następnie wyświetlane są w górnej części ekranu, podczas gdy pojedyncze lub wielowyrazowe wyrażenia znajdowane są w programie Multiterm a następnie wyświetlane prawym górnym rogu ekranu.

W systemie Deja Vu hiszpańskiego Atril (http://www.atril.com) algorytmy szukające lokalizują nie tylko kompletne segmenty (zdania) ale również tzw. „porcje” będące zwykle grupami słów lub podzadań. Dlatego nawet, jeśli nie zidentyfikowano zbieżności z całymi segmentami (zdaniami) w bazie danych pamięci tłumaczeniowej, Deja Vu stara się „złożyć” tłumaczenie z „porcji” znalezionych w pamięci i wyrażeń z bazy terminów. Edytor w Deja Vu ma formę tabeli z segmentami języka wyjściowego w lewej i tłumaczeniem w prawej kolumnie; rezultaty wyszukiwania w pamięci tłumaczeniowej wyświetlone są na dole ekranu, natomiast znalezione porcje i terminologia po prawej jego stronie.
 
Użycie porcji i opcji składania tekstów w Deja Vu czyni ten system podobny do systemów tłumaczenia z pomocą komputera nazywanych również  systemami „bazującymi na przykładach” tłumaczenia maszynowego. Zamiast zastosowania pełnej i wyczerpującej analizy w systemie tłumaczenia maszynowego, podejście to stara oprzeć proces tłumaczenia maszynowego na ogromnym zbiorze „przykładów tłumaczeń” pogrupowanych w struktury zgodnie z typem wyrażeń struktury zewnętrznej (wyrażenia rzeczownikowe).