Czytelnia / Technologie tłumaczeniowe

Edytory lub system przetwarzania tekstów używane w procesie tłumaczenia muszą oferować możliwość edytowania i dostępu do tekstów we wszystkich językach, które są istotne dla konkretnego tłumacza. Jeszcze niedawno użycie tradycyjnych wersji 8-bitowych systemów kodowannia (ASCII, ASCII lub ANSI), posiadających tylko 256 różnych znaków, wymagała ciąglej zmiany kodowania w przypadku pracy z językiem nie wywodzącym się z łaciny takim jak rosyjski czy grecki.

Obecnie nowoczesne systemy Windows zaopatrzone są w jeden 16-bitowy kod – Unicode, który koduje 65 tysięcy różnych znaków. Wystarczy zatem, że tłumacz zainstaluje system Windows, aby mógł przełączać się z jednego układu znaków na klawiaturze w drugi nawet w obrębie jednego dokumentu. Obecne wielojęzyczne systemy przetwarzania tekstów są oczywiście wyposażone także w specyficzne dla danego kraju formaty dat, walut, miar, itd.

Posługiwanie się terminologią

Terminologia odgrywa istotną rolę w tłumaczeniu tekstów typu LSP (język różnych specjalistycznych dziedzin tematycznych). Poza terminologią dostępną w słownikach i internetowych bazach danych, tłumacze muszą zbierać i posługiwać się danymi terminologicznymi uzyskanymi z wielu innych źródeł, np. od klientów lub kolegów z pracy. Dane te muszą być wprowadzone do stworzonej przez użytkownika terminologicznej bazy danych zarządzanej przez specjalny system Obsługi Terminologii. W celu użycia tej terminologii również podczas edytowania tłumaczenia w systemie przetwarzania tekstów, instalowane są interfejsy łączące system terminologii z edytorem tekstów. Pozwala to tłumaczowi na sprawdzanie wyrażeń w bazie danych połączonej z procesorem jak również wklejanie tłumaczeń z bazy danych do tekstów.

Na rynku istnieje wiele różnych typów systemów obsługi terminologii, różnią się one pod względem złożoności jednostek, liczby języków lub ich par przechowywanych w jednej bazie danych jak również elastyczności struktur list wyrażeń, tzn. możliwości tworzenia własnych struktur list wyrażeń.

Przykładem systemu obsługi terminologii o złożonej, wcześniej ustalonej strukturze pozwalającej na obsługę systemu wielojęzycznej, zorientowanej na dany koncept terminologii jest system TermStar oferowany przez STAR AG (http://www.star-group.net/).

Przykładem systemu obsługi terminologii pozwalającego użytkownikowi na zdefiniowanie własnej struktury listy wyrażeń jest Multiterm oferowany przez TRADOS GmbH (http://www.trados.com).

W systemie tym użytkownicy mogą określać bazy danych, które chcą używać, rozróżniając pomiędzy „działami indeksowymi” (języki i inne kategorie, które mają być użyte do posortowania pozycji na liście), „działami tekstowymi” (kategorie takie jak definicja, kontekst itd. zawierające teksty różnej długości) i „działami cechowymi” (kategorie o stałym, określonym uprzednio zbiorze cech, np. gramatyka, część mowy, itd.)

W celu ułatwienia procesu tworzenia zbiorów wyrażeń, oprogramowanie rozwinęło się w kierunku identyfikacji jedno- lub dwujęzycznych pozycju na listach terminologicznych. W przypadku dwujęzycznej terminologii, odpowiednie teksty w języku źródłowym i docelowym muszą zostać sobie przyporządkowane przed przetworzeniem ich przez narzędzia identyfikacji terminologii w celu stworzenia zależności między segmentami (zdaniami) języka wyjściowego i docelowego zawierającymi wybrane wyrażenia. W przypadku wyrażeń wybranych z tekstów jednojęzycznych podczas identyfikacji może zostać użyta istniejąca już terminologiczna baza danych, co ma na celu wykluczenie wyrażeń będących już w tej bazie.