Czytelnia / Kształcenie i zawód tłumacza

Wnioski

W opisany powyżej sposób uczniowie rozwijają umiejętność rozumienia i tworzenia tekstów związanych z konkretną informacją. Zamiast omawiania znaczenia nieznanych słów na początku spotkania, pozwala się uczniom na dochodzenie do znaczenia w wyniku pewnego aktywnego procesu. Oznacza to, że zapewne rozwiną oni umiejętność wnioskowania z kontekstu i dochodzenia w ten sposób do znaczenia słów, a przez to do większej ogólnej świadomości językowej - wyczucia tekstu. Nie będą czuć się niepewnie, kiedy natkną się na nieznane słowa, a nowe zadania nie będą ich przerażać. W celu odkrycia jak najgłębszego sensu danego tekstu przydatny może być proces analizy i syntezy. Tekst wyjściowy jest analizowany w celu stworzenia notatki przejściowej, a końcowa synteza skutkuje wyprodukowaniem spójnego tekstu. Proces ten można podsumować w następujący sposób:

Krok pierwszy

TEKST WYJŚCIOWY

(stosunkowo złożony)

 

 

 

-->

Krok drugi

NOTATKA PRZEJŚCIOWA

(wskazówki językowe i poznawcze dla ucznia)

 

 

 

-->

Krok trzeci

TEKST DOCELOWY

Tekst stworzony przez ucznia (stosunkowo prosty)

Zadania

Dla osób uczących się języka obieg informacji kończy się właśnie w tym momencie, a nauka jest kontynuowana przez kontakt z tekstami źródłowymi o coraz wyższym poziomie trudności i pod coraz mniejszą kontrolą ze strony nauczyciela. Ma to na celu przygotowanie ucznia do swobodnego wykorzystywania informacji, do manewrowania nią zgodnie z własnymi intencjami. Jednak w nauce tłumaczenia tekstów należy dodać jeszcze inny wymiar obiegu informacji.

Tłumaczenie

W procesie uczenia się sztuki przekładu należy dodać etap 2b i 3b

Krok pierwszy

TEKST WYJŚCIOWY

(stosunkowo złożony)

 

 

 

-->

Krok drugi

NOTATKA PRZEJŚCIOWA

(wskazówki językowe i poznawcze dla ucznia)

 

 

 

-->

Krok trzeci

TEKST DOCELOWY

Tekst stworzony przez ucznia (stosunkowo prosty)

Tak więc uczniowie przetwarzają informację z tekstu źródłowego w celu poprawienia umiejętności rozumienia i tworzenia tekstów a także kształtowania świadomości istotnych cech tekstu wyjściowego. Następnie sporządzają notatkę przejściową w języku docelowym, która pokazuje organizacyjne i gramatyczne wskaźniki syntaktyczne, odpowiednie do przekazania w tekście docelowym informacji zawartej w oryginale. Proces ten prowadzi do wiernego tłumaczenia przy jednoczesnej minimalnej stracie informacji zawartych w tekście wyjściowym, jak również z włączeniem nadmiaru informacji.

Użycie opisanego powyżej systemu notacji zdaje się kontrolować tendencję uczniów do tłumaczenia „słowo w słowo”. Przechodzenie z jednego języka na drugi kładzie nacisk raczej na kontekst niż na poszczególne słowa. Co więcej, dzięki bazowaniu na notatkach a nie na tekście uczniowie tworzą przekład, który jest spójny w języku arabskim.