Czytelnia / Kształcenie i zawód tłumacza

Zauważmy, że przykład opisu dotyczącego świnki morskiej jest pewnego rodzaju uogólnieniem. Taki tekst powinien być poprzedzony szczegółowym opisem. Na przykład informacja o poszczególnych przedmiotach wchodzących w skład zestawu kredek, samochodów czy domów powinna poprzedzić ogólny opis dotyczący ołówków, samochodów czy domów, który łączy wspólne cechy całej grupy tych przedmiotów. I tak np. zachodzi relacja jeden do jednego pomiędzy słowami a przykładami z życia: Ta kredka jest czerwona. Ona jest drewniana. Zawiera grafit. Jest długa na 2 cale oraz Ta kredka jest zielona. Jest z plastiku. Zawiera grafit. Ma długość 4 cali itd. Dopiero na etapie biegłości pojęciowej i lingwistycznej uczeń może przejść poziomu uogólnienia, będącego abstrakcyjnym obrazem wszystkich kredek, wyrażonym w bardziej złożony pod względem gramatycznym sposób: Ołówki są wykonane z różnych materiałów. Mogą być drewniane, plastikowe, srebrne lub złote. Mają różne kolory. Niektóre maja określoną, stałą długość, podczas gdy inne wykonane z drewna można zatemperować i w ten sposób zmniejszyć ich długość. Wszystkie ołówki zawierają grafit.

Tak więc wydaje się, że struktura tekstu powinna ewoluować na zasadzie dychotomii:

Podstawowy Złożony

Konkretny Abstrakcyjny

Szczegółowy Ogólny

Prosty Złożony

To z kolei naprowadza nas na ewolucję struktury tekstu w odniesieniu do intencji komunikacyjnej:

Szczegółowa instrukcja

Szczegółowy opis

Ogólna instrukcja

Ogólny opis

Narracja

Na odpowiednich etapach zaawansowania dwie intencje komunikacyjne mogą się ze sobą łączyć. Jeśli uczeń posiada szczegółową instrukcję i dokładny opis może połączyć ze sobą te 2 intencje. Tak więc po sekwencji poleceń dotyczących wykonania poszczególnych elementów może nastąpić opis gotowego produktu.

Metodologia

Zakładamy, że aby uczyć się języka, uczeń musi mieć dostęp do pewnej „bazy” służącej do nauki, a opisany powyżej rodzaj przewidywalnego języka zdaje się zaspokajać tę potrzebę. Celem jest przekazanie uczniowi umiejętności czytania i słuchania ze zrozumieniem, niezbędnych do samodzielnego pozyskiwania informacji z różnego rodzaju źródeł, a także umiejętności mówienia i pisania, potrzebnych do wyrażania myśli i prowadzenia dyskusji. Jak już zauważono, na wstępnym etapie uczenie się sztuki przekładu może być skutecznie włączone w ten proces. W późniejszym etapie oba te procesy zmienią kierunek i każdy z nich będzie podążał innym torem.

Nauczanie tłumaczenia należy zacząć od przetwarzania tekstów wyjściowych. Zarówno tekst mówiony, jak i pisany ma na celu przekazanie pewnej informacji. Komunikacja międzyludzka charakteryzuje się naturalnym zapotrzebowaniem na informację. Ta wrodzona chęć gromadzenia wiadomości na jakiś temat może być wykorzystywana do zmotywowania uczniów do nabywania wiedzy i przekazywania jej innym. Kontakt z językiem może więc być postrzegany jako swego rodzaju dźwignia, która aktywuje uczących się.