Czytelnia / Kształcenie i zawód tłumacza

Z drugiej strony, studenci mogą wykazywać zbytnią pewność siebie co do umiejętności posługiwania się obcym językiem. Liczba lat nauki języka angielskiego czy też wycieczek zagranicznych staje się dla nich wyznacznikiem gotowości do przeprowadzania tłumaczenia pisemnego i ustnego. Jak zostało to opisane w punkcie pojęcie 2, znajomość języka nie oznacza od razu, że jest się przygotowanym do zajmowania się procesami T/P, ani też nie gwarantuje, że taka osoba będzie w stanie poradzić sobie z nimi. Świadczy jedynie o tym, że istotny warunek potrzebny do procesów tłumaczenia został spełniony.

Pocieszający dla studentów może być fakt, że od momentu rozpoczęcia studiów na wydziale filologii angielskiej zaczęli oni prawdopodobnie tłumaczyć. Uczący się języka często opierają się na tłumaczeniu intelektualnym, co jest ważne z perspektywy rozwojowej (Kern, 1994), jak również stanowi narzędzie oceny zdolności językowej, stosowane szczególnie w Japonii (Buck, 1992).

Pojęcie 4: Przeprowadzanie T/P jest częścią, a nie wynikiem, procesu uczenia się języka.

Pojęcie 4 wynika z wyżej omawianego pojęcia 3. Umiejętność przeprowadzania T/P nie jest bezpośrednim wynikiem uczenia się języka, nie można także twierdzić, że jest ona zawsze kolejnym logicznym krokiem następującym po opanowaniu zasad i przeprowadzeniu ćwiczeń praktycznych w języku obcym. Niewątpliwie istnieje rozbieżność między uczeniem się języka, a przeprowadzaniem T/P, każda z tych czynności ma swoje własne wytłumaczenie w metodologii (Maier, 1998). Tłumaczenie ustne i pisemne powiedzie się temu, kto stale pogłębia swoją wiedzę i umiejętności, a nie jedynie posługuje się wiedzą już posiadaną.

Nauczyciele powinni uświadomić potencjalnym studentom, że proces tłumaczenia wiąże się z nieustannym uczeniem się nowych rzeczy w różnych kontekstach. Ward (1992) wymienia pięć z sześciu niezbędnych umiejętności potrzebnych do przeprowadzania T/P: „ podstawowa znajomość, zainteresowanie oraz umiejętność szybkiego opanowywania podstawowych informacji na różnorodnych obszarach tłumaczeń technicznych, jak również znajomość słownictwa we wszystkich językach, w których się tłumaczy, nawet jeśli brakuje doświadczenia w tych dziedzinach” (p.579). Niemożliwe jest, żeby samo wykorzystywania nabytych umiejętności językowych wystarczyło do przeprowadzania T/P. Należy bowiem ciągle uzupełniać i odświeżać wiedzę, w tym słownictwo i wymieniowe cztery umiejętności językowe.

Nieszczęśliwy traf sprawił, że istota tłumaczenia i jego funkcjonowanie w procesie uczenia się języka było tak długo niesprecyzowane (Cordero, 1984). Studenci, chcący „upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu”, jedynie dzięki uczestniczeniu na zajęciach z tłumaczenia ustnego mylnie podchodzą do sprawy. Praktyka tłumaczeniowa może pomóc, lecz niekoniecznie rozwinie ona umiejętności przekazywania informacji (Maier, 1998). Sam proces przeprowadzania T/P nie może być postrzegany jako uczenie się języka. W rzeczywistości tłumaczenie stanowiło często potrzebne narzędzie oceny uczenia się (Bucki, 1992), co może nie jest poprawne, w zależności od wielu aspektów uczenia się języka.


Pojęcie 5: Ostatecznym celem dla studentów T/P powinno być zrozumienie tekstu przez odbiorców.


Jednym z głównych celów tłumaczy pisemnych i ustnych powinno być odpowiednie przekazywanie znaczenia. Podobnie, pierwszorzędnym celem studentów uczęszczających na zajęcia T/P powinno być uczenie się sposobów wyrażania treści w jednym języku, przez przekształcanie ich na odpowiedniki w języku docelowym. Niemniej jednak, studenci muszą zdać sobie sprawę, że przekazywanie informacji wygląda inaczej w różnych kontekstach. Jak twierdzą Vinay i Darbelnet (1958, cytat z Cordero, 1984), istnieją trzy główne obszary tłumaczenia.