Czytelnia / Kształcenie i zawód tłumacza

Tłumaczenie brazylijskiego bilansu

Danilo Nogueira

tłum. Adriana Sikora

Źródło: 

 

Czy kiedykolwiek tłumaczyłeś/łaś bilans? Nudna robota. Niesatysfakcjonująca intelektualnie. Gdy raz przetłumaczysz jeden, przetłumaczyłeś/łaś je wszystkie. Albo przynajmniej większość ludzi tak sądzi - jednak ja zdecydowanie się z tym nie zgadzam. To prawda, występuje wiele powtórzeń i podobnych zwrotów. Ale ja postrzegam to jako plus, nie jako minus. Dzięki powtórzeniom mogę próbować różnych podejść i rozwiązań; podobne zwroty dają mi szansę doboru rozwiązań, które uwidaczniają drobne różnice pomiędzy wyrażeniami prawie identycznymi - ale jednak różnymi.

Równanie rachunkowości

Gdy dołączyłem do zespołu tłumaczy w firmie CPA w 1970 roku, myślałem, że aktywa równają się zobowiązaniom, ponieważ bilanse były podrabiane. Teraz wiem, że tak nie jest. W rzeczywistości, podstawowe równanie rachunkowości (equação contábil) mówi:

  • aktywa = zobowiązania + kapitał własny (ativo = passivo + patrimônio líquido)

Równanie to oznacza, że gdy spółka (bądź osoba) sprzedaje wszystko co posiada (aktywa) i spłaca wszystkie swoje długi (zobowiązania), wtedy pozostaje (jeśli w ogóle) to, co posiada(ją) właściciel(e): ich kapitał w spółce.

To proste równanie stwarza kilka bardzo ciekawych terminologicznych problemów, zarówno w języku portugalskim, jak również w angielskim.

Kapitał własny

Po pierwsze, mamy kapitał własny. Słowo własny użyte jako wyraz określający, wskazuje na to, że istnieje pewien rodzaj kapitału należącego do stron innych niż sami właściciele. Istotnie, stary egzemplarz szanowanego podręcznika rachunkowości Accountant's Handbook dzieli konta bilansowe na aktywa i kapitały - i dalej dzieli kapitały na własny, obcy i nieokreślony (tu znaczy rządowy).

Późniejsze wydania tej samej książki odnoszą się do aktywów, zobowiązań i kapitału własnego w nowoczesny sposób. Dziś, konto kapitału jest synonimem dla konta kapitału własnego. Wszystko po to, aby wyjaśnić, że kapitał własny jest częścią aktywów spółki należącą do właścicieli. Wierzyciele i rząd stanowią pozostałość - chociaż nikt nie nazywa już tego kapitałem.

Albo, aby być dokładniejszym, działa to w odwrotną stronę: najpierw wierzyciele i rząd domagają się i otrzymują swoją część, a następnie właściciele zatrzymują pozostałość, jeśli taka istnieje. Jest to potwierdzone starszą terminologią brazylijską, w której cała prawa strona bilansu nazywała się passivo, a passivo było dalej podzielone na exigível i não exigível.

Exigível oznacza zobowiązania wobec rządu i innych wierzycieli, rzeczy, których wierzyciele ci mogli domagać się (exigir). Não-exigível oznacza część należącą do właścicieli, której prawdopodobnie oni sami nie mogą się domagać. Obecna Ustawa o Przedsiębiorstwach (Lei das Sociedades por Ações) używa ativo / passivo exigível e patrimônio líquido, choć não-exigível wciąż użyte jest jako kapitał własny.