Czytelnia / Kształcenie i zawód tłumacza

Sprawdzanie i ocenianie wiedzy na zajęciach tłumaczeniowych

Dr Carol Ann Goff-Kfouri

tłum. Agnieszka Penar

Źródło: www.accurapid.com

W dzisiejszych czasach często prosi się profesjonalnych tłumaczy o poprowadzenie zajęć na uniwersytecie. Choć pochlebia im, że są proszeni o przekazanie swojej wiedzy, wielu z nich waha się, czy przyjąć tę propozycję z powodu braku kompetencji pedagogicznych. Jedną z najbardziej problematycznych dziedzin jest ocenianie tłumaczeń i podejmowanie decyzji dotyczących umiejętności studentów. Niniejszy artykuł przedstawia kilka podstawowych informacji, które powinien znać zawodowy tłumacz, zanim jeszcze wejdzie do klasy, jak również wskazuje kilka sposobów sprawdzania umiejętności, których zastosowanie uczyni proces nauczania bogatszym i wartościowszym zarówno dla prowadzącego zajęcia, jak i dla studenta.

„Test” to pojęcie stanowiące nie lada wyzwanie dla zawodowego nauczyciela. Nawet doświadczeni wykładowcy mogą czuć się nieswojo, oceniając końcową pracę ucznia. Jeśli cała grupa otrzyma dobre stopnie, nauczyciel jest dumny, że zadanie zostało wykonane; jednak gdy znacznej liczbie studentów się nie powiedzie, może być zawiedziony, a nawet zmuszony do ponownej analizy celów całego kursu. Oczywiście studenci stresują się i niepokoją przed egzaminami. Większość z nas może przypomnieć sobie uczucie pustki w żołądku bezpośrednio przed otrzymaniem testu, jak również ciszę w klasie po rozdaniu poprawionych prac.

Dziś wykładowcy i osoby opracowujące program nauczania przeważnie sądzą, że bardziej kreatywny i elastyczny system, skupiony na potrzebach studentów, skuteczniej ich motywuje. Widzą również potrzebę dostosowywania metod sprawdzania wiedzy do poprawionych programów nauczania i zasad metodyki. Wzajemna ocena uczniów, samoocena i ocena portfolio stają się coraz bardziej powszechne nawet na tradycyjnych uniwersytetach. Wykładowcy, którzy kładą nacisk na bardziej komunikatywny sposób sprawdzania wiedzy mogą tworzyć skuteczną atmosferę do nauki. Na pewno przyczyniają się do zmniejszenia negatywnych odczuć związanych z testem. Niemniej jednak, metody danego wykładowcy dotyczące przeprowadzania testów naprawdę mają długotrwały wpływ na proces uczenia się, nastawienie studenta i entuzjazm nauczyciela (Schmidt & McCutcheon, 1994). Tradycyjne przeprowadzanie testów jest nadal jednym z najbardziej krytycznych aspektów edukacji; badania przeprowadzone w Ameryce Północnej wykazały, że studenci, którzy często piszą testy przygotowane przez nauczyciela, osiągają lepsze wyniki w testach ogólnokrajowych (Linking Effective Teaching to Test Scores, 2001). Jest tak nie tylko dzięki korzyściom wynikającym z przeprowadzania testów, ale także dlatego, że zostały one dobrze przemyślane i pozwalają uczniom zastosować procedurę poznaną w klasie, jak również wykorzystać treść wykładu. Nauczyciele nie mogą zapominać o motywacji ucznia do osiągania dobrych wyników, gdyż ma ona swój ważny udział w sukcesie metody, jaką jest przeprowadzanie testów. W jednym z sondaży sami studenci zalecali pisanie licznych quizów i testów — co świadczy o decydującej roli tego typu metod w ramach kształcenia uniwersyteckiego (Kfouri, 2003).

Maier i Warren (2000) twierdzą, że jeśli chodzi o edukację na uniwersytecie, wielu osobom bardzo zależy, by system funkcjonował bez zarzutu.