Czytelnia / Kształcenie i zawód tłumacza

Dla ułatwienia stosujemy skalę Likerta.

Samoocena Studenta

Polecenie: Oceń stwierdzenia zgodnie z prawdą, używając poniższej skali.

  Stwierdzenie Nigdy Często Czasami Zawsze
1. Rozumiem wszystko, co czytam w j. źródłowym.        
2. Rozumiem wszystko, co czytam w j. docelowym.        
3. Jestem przekonany(a), że będę dobrym tłumaczem.        
4. Podczas tłumaczenia popełniam poważne błędy z zakresu rozumienia.        
5. Podczas tłumaczenia popełniam błędy gramatyczne.        
6. Dobrze pracuje mi się z komputerem, gdy tłumaczę.        

Wykładowca może dodać stwierdzenia dotyczące danego kursu lub dojrzałego podejścia studenta translacji.
Niektórzy mogą być zaskoczeni otrzymanymi ocenami. Formularz samooceny studenta, wypełniony bezpośrednio po wykonaniu zadania wskaże mu, nad czym jeszcze powinien popracować. Poniższy przykład mógłby być dostosowany zarówno do potrzeb wykładowcy, jak i studentów.

Wzajemna ocena

Studenci efektywnie poprawiają i oceniają siebie nawzajem. Gdy pomagają w określaniu kryteriów oceny podanego zadania, ich praca jest jeszcze bardziej skuteczna. Na przykład, gdy zgadzają się, że błędy, które mogą zostać łatwo poprawione poprzez komputerową opcję sprawdzania pisowni, nie należą do poważnych, w przeciwieństwie do błędu znaczeniowego (fr. contresens). Studenci nie mogą oceniać siebie nawzajem, ale są w stanie wychwycić części tłumaczenia, które są niejasne lub zostały przez nich inaczej przetłumaczone. Wzajemna ocena jest bardzo skutecznym narzędziem w nauczaniu.

Ocena zadania Tak Nie
1. Rozumiałem(am) tekst już po pierwszej lekturze.    
2. Musiałem(am) sprawdzić kilka kwestii.    
3. Dużo czasu zajęło mi zgromadzenie dokumentacji.    
4. Miałem(am) wrażenie, że łączyłem(am)główne części tekstu w sposób logiczny.    
5. Dobrze tłumaczyło mi się ten temat.    

Wzajemna ocena

Studenci efektywnie poprawiają i oceniają siebie nawzajem. Gdy pomagają w określaniu kryteriów oceny podanego zadania, ich praca jest jeszcze bardziej skuteczna. Na przykład, gdy zgadzają się, że błędy, które mogą zostać łatwo poprawione poprzez komputerową opcję sprawdzania pisowni, nie należą do poważnych, w przeciwieństwie do błędu znaczeniowego (fr. contresens). Studenci nie mogą oceniać siebie nawzajem, ale są w stanie wychwycić części tłumaczenia, które są niejasne lub zostały przez nich inaczej przetłumaczone.