Czytelnia / Kształcenie i zawód tłumacza

Ocenianie i oceny

Wykładowcy zazwyczaj oceniają egzaminy na podstawie jednej z dwóch dostępnych opcji. Ocenianie różnicujące polega na ewaluacji i porównaniu wyników ucznia z wynikami innych studentów w grupie. To właśnie grupa stanowi układ odniesienia. Na przykład studenci zostaną poinformowani, czy znajdują się w grupie z najlepszymi, czy z najgorszymi wynikami. Taki rodzaj analizy wyników stosuje się zazwyczaj w sytuacjach dotyczących egzaminów konkursowych. Na przykład, gdy jakaś instytucja zamierza porównać wyniki wszystkich kandydatów, by przyjąć jedynie 10% najlepszych. Kandydaci rywalizują więc ze sobą. Od liczby wybitnych studentów starających się o przyjęcie zależą szanse pozostałych przeciętnych kandydatów. Bardzo często bywa tak, że uniwersytety, chcąc stworzyć aurę ‘wysokiej jakości’, ograniczają liczbę przyjętych studentów (Maier &Warren, 2000).

Ocenianie kryterialne polega na osądzeniu, czy student potrafi wykonać dane zadanie; wykładowcy nie porównują wyników z resztą grupy. Testy odniesione do kryteriów są często stosowane podczas zajęć z translacji. Z punktu widzenia studenta taki rodzaj sprawdzianu może być bardziej sprawiedliwy, gdyż porównuje wyniki ze stałymi kryteriami. Studenci są oceniani na podstawie tego, jak dobrze potrafią sami wykonać zadanie (Heaton, 1990). Na przykład, czy przetłumaczą tekst fachowy w czasie określonym przez wykładowcę? Teoretycznie, każdy student może wykonać takie zadanie.

Ocenianie ipsatywne porównuje aktualny wynik studenta z poprzednim. Choć ten sposób uważa się za skuteczny w dziedzinie kształcenia specjalnego i w nadzorowaniu wyników nauczania, może okazać się przydatny podczas zajęć z translacji, ponieważ umożliwia studentom analizę postępów, jakie poczynili w danym okresie (De Montfort University, 2003).

Ocena wykładowcy

Sugerowano wiele metod oceniania tłumaczeń. Z pewnością to, czy mamy do czynienia z tłumaczeniem fachowym, czy literackim odgrywa ważną rolę w doborze sposobu korekty. Podobnie jest z osobą, która ją wykonuje. Każdy może preferować inne kryteria. Studenci powinni być świadomi zasad, którymi kierujesz się podczas oceniania.
Zasadniczo, istnieją trzy możliwości, którymi wykładowca może się kierować, oceniając tłumaczenie.

Ogólne wrażenie

Choć niektórzy doświadczeni wykładowcy są w stanie wskazać różnicę między pracą napisaną na 62 punkty na 100 a tą napisaną na 67 punktów, ocena wystawiona na podstawie ogólnego wrażenia nie jest zbyt korzystna dla studenta, gdyż w zasadzie nie uzasadnia brakujących ocen.

Obliczanie ilości błędów

Zwykłe obliczenie ilości błędów nie jest polecaną metodą oceniania tłumaczenia, gdyż rzadko łączy się z przyznawaniem punków za treść i nie bierze pod uwagę powagi błędów.