Czytelnia / Kształcenie i zawód tłumacza

Tak samo dzieje się, gdy firma działająca na rynku używanych komputerów kupi starą maszynę od tłumacza. Tłumacze zazwyczaj nie sprzedają towarów (lecz dostarczają usługi) i przez to não têm inscrição estadual (nie są zarejestrowani do ICMS). Dlatego też nie mogą wystawić documento fiscal na sprzedaż towarów i kupujący są zobowiązani do samodzielnego wystawienia dokumentu.

Jakie dane należy umieścić w dokumencie podatkowym?

Dokumenty podatkowe można ponadto podzielić na dwa różne typy: wystawiane na  consumidor (konsumenta) i na inną contribuinte (osobę podlegającą opodatkowaniu, podatnika).

Notas para consumidor są bardzo proste: imię fornecedor (dostawca), valor da operação (wartość transakcji, wartość dostawy) i kilka innych pozycji, m.in. miejsce i data.

Dokumenty niezbędne do zawarcia transakcji między contribuintes (osobami podlegającymi opodatkowaniu) są bardziej skomplikowane. Muszą określać kupującego (w tym inscrição estadual) jak i  destacar o imposto (określać wysokość podatku)—to znaczy, muszą wykazywać wysokość ICMS zapłaconego w oddzielnej linii. Za chwilę wyjaśnię, czemu jest to tak istotne.

Jeśli operação (operacja, transakcja) jest opodatkowana inną niż najwyższa stawką lub wykorzystywana jest jakiegokolwiek innego rodzaju favor fiscal (ulga) dokument musi wskazywać także fundamentação (określone prawo lub przepis gwarantujący tę ulgę) lub fisco (organy podatkowe) będą reclamar o imposto (żądać podatku) o najwyższej stawce.

Czym są entradas i saídas?

Entrada to towary otrzymane. Wszystkie entradas muszą być opisane w documento fiscal. Gdy firma otrzyma documento fiscal dotyczące entrada musi zostać lançado (wpisana) w livro-registro de entradas (księgę towarów otrzymanych, księgę dostaw wykonanych, księgę przychodów). Saída to towary dostarczone. Wszystkie saídas powinny być opisane w  documento fiscal, i  wpisane w livro registro de saídas (księgę towarów dostarczonych, księgę dostaw otrzymanych, księgę rozchodów).

Czym jest crédito tributário?

Crédito tributário
(roszczenie podatkowe) to prawo rządu do żądania zapłaty podatku. Crédito tributário jest estabelecido (ustanowiony), gdy operação (transakcja) jest tributada (opodatkowana). Wymaga to fato gerador lub fato imponível (transakcji wymagającej opodatkowania). Brazylijskie prawo zależy w dużej części od doutrina, który jest organem sporządzającym jego pisemną teoretyczną podstawę.  Escritos doutrinários są pełne  naukowych dyskusji dotyczących różnic miedzy fato gerador, fato imponível, a hipótese de incidência; twój klient z pewnością szczegółowo wyjaśni ci różnice. Jednak nie należy oczekiwać od swoich klientów zgodności wobec tego, na czym dokładnie polegają te różnice.