Czytelnia / Kształcenie i zawód tłumacza

Firmy Joint ventures, konsorcja, syndykaty itp.

Ani Kodeks Handlowy, ani późniejsze rozporządzenia nie zawierają specjalnych zapisów dotyczących joint ventures (joint ventures – przedsiębiorstwo typu joint venture), czy consórcios (syndicates - konsorcjum). W konsekwencji, zarządzanie i wszelkie operacje tego typu firm są określone umowami pomiędzy stronami.

Należy uważać z pojęciem consórcio, które to często oznacza specyficzny rodzaj wzajemnego stowarzyszenia, w którym członkowie rozdzielają pulę pieniędzy na zakup pewnych rzeczy (od sprzętu wideo do ciężarówek) — przypadających na każdego z członków—pod korzystnymi warunkami. Consórcios tego typu są kierowne przez specjalistyczne firmy, a nadzorowane przez Bank Centralny.

W niektórych przypadkach sądy mogą zadecydować, że jest to sociedade irregular lub de facto (partnership in practice, partnership in effect, de facto partnership – faktyczne partnerstwo) pomiędzy dwoma lub więcej osobami fizycznymi, które nie zdołały stworzyć jednego de direito (pursuant to law, de jure – zgodnego z prawem). W innych przypadkach sądy mogą zadecydować, że sociedade została utworzona w celach nielegalnych i desconsiderar a pessoa jurídica, dosłownie, aby „ignorować podmiot prawny”, zwane czasem po angielsku lifting the corporate veil.

Inwestycje zagraniczne

Większość inwestorów zagranicznych działa w Brazylii w formie resident companies (miejscowe przedsiębiorstwo) zorganizowanych w jednej z następujących form. Sociedade brasileira (Brazilian company, lub lepiej: resident company) to jedna z nichnieważne, jaka część kapitału jest własnością inwestorów zagranicznych.

Przez krótki okres istniało rozróżnienie pomiędzy empresa brasileira de capital nacional (resident company controlled by domestic investors – miejscowe przedsiębiorstwo kontrolowane przez lokalnych inwestorów) i empresa brasileira de capital estrangeiro (resident company controlled by foreign investors – miejscowe przedsiębiorstwo kontrolowane przez inwestorów zagranicznych). To rozróżnienie zostało zniesione.

Coraz mniejsza liczba inwestorów zagranicznych działa w ramach filiais (branches - filia). Powszechnie uważa się, że łatwiej jest prowadzić działalność jako miejscowy subsidiária (subsidiary – jednostka zależna), dlatego większość firm otworzyła po cichu swoje filie i przeniosła aktywa i działalność do lokalnej firmy.

Zarządzanie

Nazwy stanowisk kierowniczych różnią się w zależności od firmy. W dodatku może być niewielka różnica pomiędzy wymogami prawnymi a praktyką.

Wymaga się, aby limitadas miały sócio-gerente (managing partner – wspólnik zarządzający). W dużych firmach, partnerem zarządzającym może być korporacja zagraniczna, a władza w rękach miejscowego gerente delegado (representative - przedstawiciel, delegate - delegat, deputy - zastępca).

Często managing partner czy delegate jest znany pod nazwą diretor, co może być niejasno przetłumaczone jako managing director. Gerente (manager - kierownik) to często nazwa zawodowego kierownika, podczas gdy sócio-gerente musi posiadać udziały w limitada i niekoniecznie jest zaangażowany w codzienne zarządzanie firmą. Zależy to oczywiście od wielkości koncernu, dla limitada może być główną działalnością firmy lub częścią ogromnego koncernu z kilkoma filiami.