Czytelnia

Indonezyjski

 

Liczba pojedyncza

Liczba mnoga

osoba

saya / aku

łączny

rozłączny

kita

kami

 

2. osoba

 

Rodzaj męski

Rodzaj żeński

Rodzaj męski i żeński

Rodzaj męski

Rodzaj żeński

Rodzaj męski i żeński

potocznie

bapak

ibu

saudara

bapak-bapak

Ibu-ibu

saudara-saudara

formalnie

kamu / anda

3. osoba

Ia / dia

mereka

Tabela nr 2  

Zaimek osobowy, 1. osoba

Zauważyć należy, że język indonezyjski rozróżnia dwie formy, łączną i rozłączną. Język angielski ma tylko jedną formę zaimka osobowego dla 1. osoby liczby mnogiej - we. We może określać mówiącego oraz kogoś innego, nie słuchacza. Jednak w niektórych przypadkach może określać mówiącego i słuchacza.

W języku indonezyjskim mamy dwie formy dla 1. osoby liczby mnogiej. Kita oznacza me oraz you; czyli jest to forma łączna ze słuchaczem. Kami oznacza we ale nie you, tak więc SŁUCHACZ nie jest w tę formę włączony, dlatego też ta forma nazywa się rozłączna. Łączna oznacza, że słuchacz jest zawarty w zaimku osobowym dla 1. osoby liczby mnogiej, natomiast rozłączna forma oznacza, iż słuchacz jest wykluczony z tej formy.

W ten sposób, przed przetłumaczeniem zdania We believe we can do this na indonezyjski tłumacz musi zadać sobie pytanie czy we odnosi się do kita (łączna: osoba pisząca/mówiący oraz czytelnik/słuchacz) czy oznacza kami (rozłączna: tylko osoba pisząca/mówiący). Aby poznać pełne znaczenie, tłumacz powinien przeanalizować cały paragraf lub cały tekst oraz kontekst, w którym pojawia się dane zdanie. W ten sposób tłumacz może dojść do jednego z następujących tłumaczeń.

  1. Kami yakin kami bisa melakukan ini.
  2. Kami yakin kita bisa melakukan ini.
  3. Kita yakin kita bisa melakukan ini.
  4. Kita yakin kami bisa melakukan ini.

W sytuacji odwrotnej, gdy tłumaczymy indonezyjskie zaimki kita czy kami w jakimś konkretnym kontekście na język angielski, tłumacz może zastosować jedynie formę we. To dodatkowe znaczenie, czyli łączne i rozłączne, zostałoby utracone podczas tłumaczenia z indonezyjskiego na angielski.