Czytelnia

Wezwanie do stworzenia „nowoczesnego” tłumaczenia psalmów, które byłoby tak dobre jak w Biblii Króla Jakuba

Alexandra Glynn

tłum. Ewa Krawiel

Źródło:

 

Chciałabym w bardzo prosty sposób wyjaśnić, co rozumiem przez zrobienie nowoczesnego tłumaczenia psalmów - uwzględnienie brzmienia i formy.

Podczas pracy nad tłumaczeniem Biblii oraz innych tekstów z nią powiązanych, to znaczy podczas pisania modlitw i tworzenia hymnodii, musimy zwrócić uwagę na brzmienie, jako że jest ono określone i ustalone w czasie.

Nieuwzględnienie tych zasad poezji wpływa na znaczenie, czasem w dużym stopniu. Trzeba jednak ze smutkiem przyznać, że sprawy, które muszą zostać uwzględnione, nie są uwzględniane w takim stopniu, w jakim być powinny.

Można by spróbować dojść do tego, dlaczego tak się stało, i prawdopodobnie roztrząsać to dalej, ale co do skutku tego zaniedbania nie ma wątpliwości: jest to tragedia dla całego anglojęzycznego świata.

Szczerze mówiąc: dlaczego tylko reklamowcy z Nike czy McDonalda czerpią korzyść z nauki reguł angielskiej poezji i używają ich, aby „służyć" ludziom poprzez „wskazywanie" im „właściwego kierunku"?

Znajomość hebrajskiego czy języka wyjściowego nie jest wystarczająca. Wydawać by się mogło, że z potęgi muzyki zdają sobie sprawę tylko dyrektorzy firm reklamowych, nie wspominając o kilku godnych pożałowania, prawdopodobnie samotnych członków kampanii Obamy[1].

Aby dać konkretny przykład, wybrałam sobie zadanie. Jest nim unowocześnienie Psalmu 130. Słowa muszą dobrze brzmieć po angielsku i aby tak było, do wyboru mamy użycie tłumaczenia z Biblii Króla Jakuba - albo jego poprawienie, albo stworzenie nowego tłumaczenia.

Ale gdy użyjemy Biblii Króla Jakuba, najpierw musimy zaznajomić młodych ludzi i dzieci ze starym językiem. To nie jest łatwe. A zatem, uaktualnienie starego języka wydaje się lepszą opcją.

Zajmuję się hymnami, więc wiem, że zarówno proza, jak i poezja muszą śpiewać. I jest ku temu bardzo dobry powód.

Wszyscy poeci twierdzą, że jeśli wiadomość, którą chcą przekazać, ma być odebrana jako prawda przez tych, do których poeci się zwracają, musi być ona zawarta w piosence. Longfellow pisał:

Wy, którzy kochacie legendy narodów,
Kochacie ballady ludu,
Które jak głosy z oddali
Wzywają do przerwy i zasłuchania.
Mówią jasno, tak jak dziecię,
Ledwo ucho może poznać
Czy śpiewa je kto czy wypowiada.