Czytelnia

W przypadku powieści w późnym okresie panowania dynastii Qing wszystkie trzy warunki zostały spełnione: powieść była na drugim planie; tradycyjna powieść była na słabej pozycji w zachodniej literaturze, zawierała także próżnię, po tym jak reformatorzy, upatrujący rewolucję w fikcji, zupełnie ją zubożyli; zaczęła się rozwijać dopiero od momentu, kiedy reformatorzy poparli stworzenie „nowej fikcji".

3.2 Dygresyjna strategia tłumaczeń

Idealne tłumaczenie to perfekcyjne wpasowanie dwóch różnych tekstów w dwie kultury.

Według pojęcia sublimacji Qiana Zhongshu prowadzi to do przejrzystej obcości bez żadnych osobliwości, do momentu, w którym zanika mgiełka obcych sposobów myślenia, mówienia i myśli kojarzonych z tekstem źródłowym.

Jednakże, ze względu na asymetrię w komunikacji międzykulturowej, tłumacz „albo, na tyle na ile jest to możliwe, zostawia w spokoju autora i próbuje „dopasować" do niego czytelnika; albo, na tyle na ile jest to możliwe, zostawia w spokoju czytelnia i próbuje «dopasować» autora do niego" (cyt. za Venuti, 1995:18).

Venuti określiłby to (1) metodą domestykacji (domestication), czyli etnocentryczną redukcją tekstu źródłowego do wartości kulturowych języka docelowego, przybliżających docelowemu czytelnikowi kulturę tekstu źródłowego, sprawiając, że tekst jest znajomy i rozpoznawalny; (2) metodą foregnization, czyli naciskiem na te wartości w celu wskazania lingwistycznych i kulturowych różnic tekstu źródłowego, przenosząc (jw.) czytelnika do kultury tekstu źródłowego i sprawiając, że dostrzeże on te różnice.

Pojęcia „domestykacja" i „foregnization" są tutaj pojęciami względnymi, które można zdefiniować tylko poprzez odniesienia do kształtowania się kontekstu kultury docelowej.

Stosowanie metody „foregnization" nie może zstąpić powszechnie stosowanej metody domestykacji, ponieważ:

element „obcy" w metodzie tłumaczeniowej zwanej „foregnization" nie jest ewidentnym reprezentantem istoty zawartej w tekście źródłowym, ale strategiczną konstrukcją, której wartość jest zależna od obecnej sytuacji języka docelowego.

Tłumaczenie za pomocą metody foregnization wskazuje różnice tekstu źródłowego, poprzez zakłócanie kodu kulturowego, który przeważa w języku docelowym (Ibid., 20)

Skala od metody „foregnization" do domestykacji wskazuje na dygresyjne stanowisko, przepełnione elementami ideologicznymi, które rzutują na własne wyobrażenie.

Robyns wyróżnia cztery podstawowe rodzaje, w zależności od tego, czy „odmienność" postrzegana jest jako ograniczona do minimum, oraz od tego, czy receptor kulturowy przyjmie element niepożądany do swoich norm:

(1) rodzaj „transdiscursive", kiedy jedna kultura jest zgodna z drugą i tłumaczenie nie stanowi żadnego problemu;

(2) rodzaj „defective" (błędny), kiedy w jednej kulturze brak elementów dostępnych w innych kulturach i kiedy elementy te można zapożyczyć;