Czytelnia

Można uznać, że TT2 jest lepszy niż TT1, ponieważ formalne cechy oryginalnego wersu są zachowane w TT2. Jeśli jednak wziąć pod uwagę osiągnięcie zamierzonego celu, TT1 jest lepsze (z wyjątkiem niewłaściwego doboru słów: dom powinno się zastąpić słowem kolebka, a sławy - wybitnymi osobami), ponieważ TT2 zawiera błędy w tłumaczeniu tekstu.

W przykładzie Mao Zedong stosuje metonimię, w której Jianhu i yuetai 鑒湖越台 zastępuje Shaoxing. Nazwa miejsca Shaoxing w TT1 jest użyta odpowiednio, aby spełnić swoją funkcję. Jednakże autor TT2 ignoruje skopos/funkcję przekładu i podaje „wierną" reprodukcję oryginalnego wersu, bez oceny znaczących granic Jeziora Jian 鑒湖 oraz Tarasów Stanu Yue 越台, które dla odbiorców docelowych tworzą elementy kultury źródłowej.

Podsumowując, cztery rodzaje błędów w tłumaczeniu można zanalizować na podstawie angielskich przekładów tekstów związanych z kulturą mingshi. Ogólnie mówiąc, rzeczywista przyczyna błędów pragmatycznych, kulturowych czy błędów w tłumaczeniu tekstu polega na braku wiedzy tłumacza o skoposie i/lub odbiorcy docelowym TT, co w rezultacie skutkuje niepowodzeniem w stworzeniu odpowiednio funkcjonalnego tłumaczenia.

Jednak w wielu przypadkach zleceniodawca, który nie określił wytycznych tłumaczenia, powinien również ponosić odpowiedzialność za porażkę tłumacza w stworzeniu błędnego przekładu. Jeżeli mowa o lingwistycznych błędach w tłumaczeniu, całą winę za niepowodzenia ponosi tłumacz, który powinien poprawić swoje zdolności bilingwalne, jak i normy etyczne.

Wciąż jednak uważa się, że klienci nawet takich tłumaczy powinni być choć po części odpowiedzialni za przekład, ponieważ wybrali nieodpowiednią osobę i nie poprosili eksperta o dokonanie korekty i poprawienie przekładu.

4. Rozwiązania istniejących problemów

Tradycyjna teoria translacji utrzymuje, że to tłumacz powinien ponosić całą odpowiedzialność za każdy błąd w tłumaczeniu. Teoria skoposu sugeruje jednak, że tradycyjne podejście do błędów w tłumaczeniu jest krzywdzące dla tłumacza oraz że problemy związane z błędami w tłumaczeniu wraz z ich rozwiązaniem powinny być przedyskutowane przez wszystkie zaangażowane w przekład osoby, tj. nie tylko tłumacza lecz również zleceniodawcę.

Opinia publiczna powinna także mieć swój wkład w przekład, aby poprawić ogólną jakość tłumaczenia. Poniżej przedstawiono trzy możliwe rozwiązania istniejących problemów, które nękają środowisko chińskich tłumaczy:

Promowanie zrozumienia procesu przekładu wśród opinii publicznej. Podczas gdy we współczesnych Chinach tłumaczenie stało się częścią codziennej rutyny, opinia publiczna, włączając indywidualne osoby, grupy czy nawet instytucje korzystające z usług tłumaczy, ma znikomą wiedzę na temat tłumaczenia i pracy tłumacza i często nie potrafi rozróżnić dobrego przekładu od złego (zob. Wang 1994:55; Liu 1998:46-47).

W rezultacie tłumacze są często „niewidzialni" dla społeczeństwa. Zdarza się, że wybitni tłumacze często są źle traktowani (np. źle opłacani), a źli tłumacze nie są karani. Aby uporać się z tym problemem, program szerzenia wiedzy na temat procesu tłumaczenia powinien ruszyć w całym kraju.