Czytelnia

Program taki pomógłby lepiej zrozumieć etapy tłumaczenia, a potem lepiej oceniać przekłady. Doprowadziłoby to do powstania korzystnego makrośrodowiska, które czuwałoby nad podnoszeniem jakości tłumaczenia.

Rozwijanie silnego poczucia współpracy u klientów zlecających przekład. Teoria skoposu zakłada, że klient będzie ściśle współpracował z tłumaczem, określając wytyczne tłumaczenia,  skopos TT oraz zapewniając potrzebne materiały. Często jednak klienci mają znikomą wiedzę na temat procesu tłumaczenia i nie zdają sobie sprawy z istoty ścisłej współpracy z tłumaczem (zob. Zhang 1995:37-38; Ding 2002:46)8.

Taka sytuacja może mieć wpływ na dobór strategii tłumaczeniowych, co w konsekwencji może prowadzić do powstania błędów w przekładzie. Silne poczucie współpracy wydaje się szczególnie ważne, kiedy klient błędnie lub niewłaściwie określi skopos. W takich przypadkach, tłumacz, jeśli skonsultował się klientem chętnym do współpracy, powinien przytoczyć rozsądne argumenty (Vermeer 2000:229).

W celu promowania komunikacji i współpracy między klientem a tłumaczem, trzeba zorganizować jedno ważne przedsięwzięcie - warsztaty „zleceniodawca i tłumacz". Uczeni zajmujący się translatoryką oraz doświadczeni tłumacze zapraszani byliby do prowadzenia tematycznych szkoleń oraz wykładów, w których uczestniczyliby tłumacze, klienci i opinia publiczna zainteresowana takimi przedsięwzięciami.

Aby ułatwić przekształcenie zwykłych klientów w kompetentnych zleceniodawców, profesjonalne instytucje, jak Chińskie Stowarzyszenie Tłumaczy, powinny wydawać okólniki i newslettery dla potencjalnych klientów. Wydrukowane materiały pomogłyby klientom w przygotowaniu się do złożenia zamówienia na przekład.

Zwiększenie świadomości tłumaczy nt. skoposu, zdolności bilingwalnych oraz norm etycznych. Teoria skoposu uznaje tłumacza zarówno za eksperta, jak i za ostatecznego autora TT bezpośrednio odpowiedzialnego za produkt finalny (Vermeer, 2000:231).

Jak zanalizowano wcześniej, błędy pragmatyczne, kulturowe czy błędy w tłumaczeniu tekstu często wynikają z nikłej wiedzy o skoposie TT i jego odbiorcach docelowych, podczas gdy przyczyną błędów lingwistycznych jest często brak odpowiednich kompetencji językowych tłumacza i/lub brak norm etycznych.

Po popełnieniu różnych błędów w tłumaczeniu wielu tłumaczy nie zasługuje na miano „eksperta" i powinno się wysłać ich na okres próbny. Aby podnieść ogólną jakość aktywnych tłumaczy oraz wydać wysokiej klasy tłumaczy, zasadne byłoby powołanie Krajowego Urzędu ds. Akredytacji Tłumaczy w Chinach, na wzór australijskiego NAATI, Krajowego Urzędu ds. Akredytacji Tłumaczy Pisemnych i Ustnych [National Accreditation Authority for Translators and Interpreters].

Ta rządowa agencja ma na celu ustanowienie i utrzymanie standardów tłumaczeniowych w całym państwie. Oprócz akredytacji tłumaczy, urząd ten prowadzi różne warsztaty dla kandydatów chcących otrzymać akredytację oraz zapewnia obecnym tłumaczom dostosowane programy szkoleniowe. Takie programy zakładają pogłębienie wiedzy tłumaczy nt. skoposu, zdolności bilingwalnych oraz norm etycznych.