Czytelnia

Nazwiska papieskie zmieniają jednakże brzmienie w zależności od języka, i tak obecny (2003) papież Giovanni Paolo II figuruje jako Jean Paul II, John Paul II lub, bardziej oficjalnie, Ioannes Paulus II, w zależności od kontekstu.

Warto dodać, iż zmianie ulega wybór danego imienia znanej postaci historycznej. Znajomość języka obcego lub jej brak bez wątpienia odgrywa rolę w tej kwestii.

Znany król francuski, Louis XIV [Ludwik XIV], jak również jego następcy, znani są w Finlandii pod przydomkiem Ludwig, natomiast języku w angielskim zachowany zostaje francuski oryginał. Dalsze przykłady tłumaczenia nazwisk historycznych: por. Albin (2003).

Niegdyś nawet nazwy osób historycznych mówiących w języku szwedzkim były przekładane na język fiński: Johan Wilhelm Snellman oraz Zachris Topelius znani byli jako Juhana Vilhelm i Sakari, w zależności od podręcznika. Współczesne encyklopedie konsekwentnie używają formy szwedzkiej obu tych nazwisk.

Pewne przykłady z greki, w porównaniu z językiem angielskim, przypominają swoją formą bardziej fińskie odpowiedniki.

Na przykład Democritus staje się Demokritosem, a Plato brzmi „Platon". Z niewielkimi ortograficznymi zmianami język angielski w wielu przypadkach zbliżony jest do języka francuskiego: Ovid, Aesop and Aristotle w języku fińskim brzmią następująco: Ovidius, Aisopos oraz Arystoteles [Owidiusz, Ezop i Arystoteles].

Interesującą kwestię stanowią nazwiska zapisywane w dokumentach w innym języku. Nasuwa się pytanie, czy należy postrzegać nazwiska pojawiające się w dokumentach jako nazwiska „prawdziwe", i tym samym pozostawiać je bez tłumaczenia, czy zastosować nazwisko, jakim posługuje się dana osoba oraz jakim zwracają się do niej sąsiedzi?

Zatem czy fiński farmer, znany w XVII wieku w szwedzkim dokumencie jako Karl Person, może stać się Kalle Pekanpoika w tekście fińskim?

W rzeczywistości, założenie „nazwiska urzędowego" jest istotne jedynie w kontekście współczesnego prawa dotyczącego nazwisk ( w Finlandii od roku 1921).

Wcześniej jedna osoba mogła figurować pod różnymi nazwiskami i inaczej adresowali korespondencję pośrednicy, inaczej urzędnicy prowadzący spis ludności czy sąd, a inaczej rodzina i sąsiedzi.

2.3 Inne nazwy

Nazwy dzieł sztuki łącznie z tytułami książek

Po pierwsze, należy zwrócić uwagę, czy dana książka została przełożona na język docelowy. Jeśli tak, w tytule użyjemy tłumaczenia.

Dla większości języków europejskich, Room (1986) może służyć jako źródło informacji o tłumaczonych nazwach dzieł sztuki, zarówno literackich, jak i nieliterackich.

Pozostawienie tytułu w oryginale świadczy o tym, iż nie posiada on tłumaczenia. W przypadku fińskich tytułów z gatunku literatury pięknej można skorzystać z rejestru tłumaczeń fińskich książek prowadzonego przez Suomalaisen Kirjallisuuden Seura [Fińskie Towarzystwo Literackie].