Czytelnia

Podczas gdy sprzeciw Edny wobec społecznych konwenansów jest postrzegany jako bardzo silny wyraz feminizmu, który uwydatnia ogromną wrażliwość emocjonalną Edny, niektórzy są zdania, iż Edna to pełna wewnętrznych konfliktów samotniczka i że to właśnie ta rozpaczliwa samotność prowadzi ją do samobójstwa.

Margo Gulley w Edna Pontellier: 'A Solitary Soul' (Edna Pontellier: „samotna dusza") zauważa, że:

Kiedy Ednę ogarnia lęk przed samotnością, szuka, tak jak szukała od młodości, wybawienia w wyobraźni; jej seksualne przebudzenie pcha ją w kierunku poszukiwania wybawienia w cielesności. Kiedy zdaje sobie sprawę że obie te drogi ją zawiodły, przyjmuje śmierć z taką samą dozą lęku i rozkoszy, jak kiedy po raz pierwszy uświadomiła sobie swoją samotność(Gulley 1994: 247).

Faktem jest, iż powieść była pierwotnie zatytułowana Samotna dusza i dopiero wydawca zmienił tytuł na Przebudzenie. Dowodzi to faktu, że głównym motywem dla Chopin była samotność.

Co ciekawe, słowo „sam/a" pojawia się w powieści dwadzieścia dziewięć razy, „samotnie" - dwa razy, a „samotność" - siedem razy.

Można śmiało stwierdzić, iż Chopin przedstawia Ednę jako samotną kobietę, która usiłuje zrekompensować sobie swoje osamotnienie.

Nasza interpretacja przebudzenia Edny dotyczy obudzenia się jej zmysłów, dzięki któremu doświadcza fizycznej rozkoszy.

W dalszej części powieści Edna budzi się raz jeszcze, kiedy odkrywa, że jest samotna wśród ludzi i nigdy nie będzie mogła przełamać tego uczucia. Aby położyć kres samotności, decyduje się na zakończenie żywota.

W Samobójstwie Edny Suzanne Wolkefeld zauważa, iż „Edna nie jest na tyle silna, aby przeżyć własne życie samotnie, co prowadzi ją do odnalezienia bezpiecznej samotności w śmierci" (Gulley 1994: 245). Cynthia Griffin Wolf w Tanatosie i Erosie pisze, iż „ostateczny akt autodestrukcji Edny jest przejawem bezkompromisowego zmysłowego zaspokojenia...

Jest odpowiedzią na niedoskonałość istnienia, autentyczne wyparcie się i odrzucenie traumy narodzin, której dopiero co była świadkiem, deprecjonującej siły dojrzałego wieku, ograniczeń i świadomości samej w sobie" (Gulley 1994: 241).

W skrócie, Edna najpierw budzi się ze zmysłowej przyjemności, aby zdać sobie sprawę z nieprzejednanej samotności. Ponowne przetłumaczenie tego tekstu ma na celu rozpowszechnienie takiej właśnie interpretacji.

2.3 Nadanie Ednie kobiecych cech

Nasz przekład ma na celu nadanie Ednie kobiecości, jako że w oryginale przedstawiona jest ona jako delikatna kobieta. W ósmym przykładzie zaprezentowano, iż w naszym przekładzie do opisu głębi oczu Edny użyłyśmy chińskiego określenia „shensui" 深邃 (głębokie i przenikliwe) w celu zasygnalizowania, iż bohaterka jest czarująca.

W przeciwieństwie do Yang, która stara się nadać Ednie męski wygląd, „handsome" (przystojna) zostało przetłumaczone na „luoluo da fang" 落落大方, co sprawia, że Edna przedstawiona jest jako wyjątkowa i zachwycająca.