Czytelnia

Wyzwanie pedagogiczne w profesjonalizowaniu programów tłumaczenia literackiego tkwi w zrównoważonym włączaniu zawodowych i praktycznych elementów szkolenia  do tej, jak już zauważyliśmy, tradycyjnie zdominowanej przez teorię dziedziny nauki.

Logiczne jest, że programy studiów w tej kategorii mają na celu zapewnienie studentom szkolenia w zakresie tłumaczenia praktycznego poprzez rozwinięcie umiejętności i sprawności w tłumaczeniu i przygotowanie ich do wejścia na rynek tłumaczeniowy.

Uniwersytety uważają jednak, że ważne jest przekazanie studentom scholastycznych podstaw translatoryki (Anderman i Rogers 2000) poprzez nauczanie teoretycznych aspektów tłumaczenia literackiego.

Pomimo faktu, że połączenie praktycznych umiejętności tłumaczeniowych i wiedzy zawodowej musi konkurować na dzisiejszym rynku tłumaczeniowym z kursami o tradycyjnej strukturze, to, jest to względnie prostsze dzięki procesowi modularyzacji, który wpłynął na strukturę większości instytucji szkolnictwa wyższego w Wielkiej Brytanii.

Przekształcenie długich programów studiów w większą ilość krótkich kursów oznacza, że większy wybór modułów fakultatywnych może prezentować różne teoretyczne, praktyczne i zawodowe elementy specjalistycznego programu studiów w zakresie tłumaczeń literackich.

Pierwszy program studiów tego typu został utworzony w 1993 roku przez dra Jeana Bose-Beiera na Uniwersytecie East Anglia w formie studiów magisterskich na kierunku tłumaczenia literackie.

Kilka lat później Uniwersytet Middlesex podążył za tym przykładem dzięki założeniu w 1996 roku przez Petera Busha kierunku teoria i praktyka translacji o charakterze studiów dziennych opartych na literaturze.

W 2008 roku w Wielkiej Brytanii, oprócz wyżej wymienionych, kolejne dwie uczelnie, a mianowicie Uniwersytet Exter i Uniwersytet Walijski w Swansea, zaoferowały studia magisterskie na podobnym kierunku tłumaczenie literackie.

Ogólnie rzecz biorąc, program tych studiów obejmuje etap nauki zawierający zarówno elementy teoretyczne, jak i praktyczne oraz etap prowadzenia niezależnych badań, składających się z pracy pisemnej i obszernego tłumaczenia.

Sylabus zaznajamia studentów z różnorodnymi gatunkami literatury, co pozwala im napotkać wiele różnorodnych problemów kulturowych (np. religia czy rodzaj gramatyczny) oraz lingwistycznych (np. analiza tekstu, gramatyka, składnia i słownictwo).

Moduły w programie studiów magisterskich w zakresie tłumaczenia literackiego są ogólnie podzielone na:

a)      Praktyczne tłumaczenie literackie: tłumaczenie prozy, poezji i dramatów, na różne języki zagraniczne i język ojczysty. Tradycyjnie uczniowie tłumaczą na swój język ojczysty, ale coraz bardziej powszechne są programy studiów z opcją tłumaczenia z ojczystego języka studenta na język obcy.