Czytelnia

Podsumowując, powyższa dyskusja udowadnia jasno, że procedury tłumaczeniowe posiadają różne cechy i zastosowania. Każda procedura ma swoje zalety, które różnią się w zależności od tłumaczonych tekstów.

Naszym zdaniem nie można uznać wyższości jednej procedury nad innymi, ponieważ to tłumacz decyduje, które z nich bardziej się mu przydadzą w tłumaczeniu, które ma wykonać. Tłumacz może ograniczyć się do zastosowania jednej procedury albo wykorzystać dwie, trzy lub nawet cztery w tym samym tekście, co nazywamy podwójną, potrójną lub poczwórną techniką.

Bibliografia

[1] Monia Bayar, (2007). To Mean or Not to Mean, Kadmous cultural foundation. Khatawat for publishing and distribution. Damascus, Syria, pp. 67-68.

[2] Harding, E. & Riley, P. (1986). The Bilingual Family: A Handbook for Parents, Cambridge University Press, p. 57.

[3] Monia Bayar, op.cit., (2007), p.68.

[4] Peter Newmark. (1988). A Textbook of Translation. London and New York: Prentice Hall International (UK) Ltd,p. 84.

[5] Ibid, p. 84.

[6] Monia Bayar, op. cit., (2007), p. 70.

[7] Peter Newmark, op. cit., (1988), pp. 85-86.

[8] Ibid, p. 86.

[9] Ibid, p. 87.

[10] Gérard Hardin & Cynthia Picot, (1990) Translate: Initiation à la pratique de la traduction, Bordas, Paris: Aubin Imprimeur, p. 21. „Un changement de point de vue qui permet d'exprimer de manière différente une même phénomène."

[11] Monia Bayar, op. cit., (2007), p. 76.

[12] Ibid, p. 77.

[13] Ibid, p. 77. „Lorsque la langue d'arrivée rejette la traduction littérale."

[14] Peter Newmark. op. cit., (1988), p. 88

[15] Ibid, p. 89.

[16] Monia Bayar, op. cit., (2007), p. 80-82.

[17] Gérard Hardin & Cynthia Picot, op. cit., (1990), p. 23.

[18] Peter Newmark, op. cit., (1988), p. 90.