Czytelnia

•    wnioski o przyznanie dotacji od państwa,
•    oferty na przetargi rządowe,
•    wnioski o przyznanie dotacji dla fundacji,
•    wnioski o przyznanie dotacji dla korporacji,
•    oferty na przetargi handlowe,
•    wewnętrzne oferty (w przypadku gdy piszący i czytający są członkami tej samej organizacji). (Haselkorn 1985)

Wnioski są zwykle redagowane zgodnie z wytycznymi zawartymi w Wymaganiach Dotyczących Wniosków (ang. Requests for Proposals (RFPs)). Wnioski są dostarczane konkretnym odbiorcom, aby osiągnąć konkretny cel.

Odbiorcami mogą być osoby znające się na technice bądź nie. Pismo należy kierować do obu grup. Jedna część odbiorców może być zainteresowana wynikami, druga kosztami, natomiast kolejna wypróbowaniem nowych rzeczy. Niektórzy mogą odpierać nowe pomysły.

W celu zidentyfikowania grupy odbiorców należy odpowiedzieć na następujące pytania:

•    Kto jest rzeczywistym odbiorcą?
•    Co czytelnik już wie?
•    Co czytelnik chce wiedzieć?
•    Czego czytelnik nie chce wiedzieć?
•    Co czytelnik dostrzega?

Osoba (lub osoby), które podejmują decyzje lub działają w reakcji na wniosek to właściwi odbiorcy. W większości przypadków istnieje wielu odbiorców. Pierwszy z nich może być upoważniony do odrzucenia pomysłu, ale nie mieć możliwości jego zaakceptowania. Wniosek może być również oceniany przez specjalnie do tego celu wybrany zespół.

Dobry wniosek powinien zawierać informacje niezbędne do tego, aby osoba, która go otrzyma mogła podjąć właściwe działania, jak również informacje, które spowodują, że nasz wniosek dotrze do właściwej osoby. Z tego punktu widzenia odbiorców można podzielić na trzy odrębne kategorie: 

•    Odbiorcy pierwotni: Osoba lub osoby, które podejmują decyzje lub biorą pod uwagę wniosek.
•    Odbiorcy drugorzędni: Osoby, których dotyczyć będzie podjęta decyzja lub działania.
•    Odbiorcy pośredni: Osoby, które oceniają i skierują wniosek.

Poszczególni czytelnicy zazwyczaj skupiają się na interesujących ich obszarach lub ich specjalizacji. Niektórzy skoncentrują się na szczegółach technicznych, inni na sprawach budżetowych i finansowych, a ci pracujący w dziale kadr mogą skupić się na tym, jaki wpływ wniosek będzie miał na ludzi (Bowman & Branchaw, 1992).

Analiza lingwistyczna wniosku o przyznanie funduszy z Unii Europejskiej (Connor i Mauranen, 1999) wykazała, że w następującym modelu wprowadzenia do artykułu zaproponowanym przez Swalesa (1990) można wyróżnić dziesięć posunięć retorycznych.

W większości wniosków pojawia się następujących dziewięć spośród wspomnianych dziesięciu: