Czytelnia

Dlaczego zatem powinniśmy zawrzeć w programie nauczania tłumaczeń pisanie instrukcji?
Powód wydaje się prosty i oczywisty. Ogólnie można powiedzieć, że tłumacze to wyspecjalizowani pisarze, stąd też zaznajomienie się studentów z tekstami pisanymi oraz umiejętność ich redagowania pomoże im stać się lepszymi tłumaczami. 

Pisanie instrukcji poszerza horyzonty zawodowe studentów tłumaczeń. Pozwala im na poznanie cech charakterystycznych nowych gatunków oraz wykształca niezbędne umiejętności do przygotowywania tekstów odpowiadających tym gatunkom.

Podczas formułowania polecenia do zadań, w których studenci muszą zdecydować, co jest tak naprawdę ważne w tekście, sposób przedstawienia instrukcji może zwracać uwagę studenta na pojęcie znaczenia informacji.

Spotkanie z nowymi tekstami rozwija zasób słownictwa studentów w języku docelowym. Radzenie sobie z różnymi gatunkami tekstów pomaga im w zrozumieniu różnic kulturowych, które wpływają na jakość tłumaczenia oraz odgrywają istotną rolę w przygotowaniu dokumentu do tłumaczenia (Maylath, 1997).
Korzyści są szczególnie widoczne w przypadku streszczeń.

Uso i Palmer (1998) wymieniają je w związku z nauczaniem języka angielskiego jako drugiego języka. Korzyści te są również istotne w przypadku nauczania pisania streszczeń studentów tłumaczeń (którzy z resztą traktują takie szkolenia jako rozszerzoną formę nauki języka).

Ćwiczenia w pisaniu streszczeń poprawiają umiejętności czytania oraz pisania poprzez angażowanie studentów w działania komunikatywne, w których stosują wcześniej zdobytą wiedzę.

Pisanie streszczeń nie tylko wymaga odszyfrowywania i zaszyfrowywania, ale również rozwija umiejętności krytycznego czytania oraz wspomaga rozumienie podstawowych zasad retoryki. Korzyści z umiejętności pisania streszczeń mają również zastosowanie w szerokim zakresie pisania instrukcji.

2. Gatunki

W niniejszym artykule przedstawiamy szczegółowy przekrój przez dwa istotne gatunki: streszczenia oraz wnioski.

2.1 Streszczenia

Pisanie streszczeń jest serią wyzwań: nie istnieją dwa takie same streszczenia, powstały tekst musi być spójny, wierny i kończyć się w odpowiednim momencie. Autor takiego streszczenia powinien cieszyć się możliwością redukcji tego, co w tekście wyjściowym zbędne. Kreatywność i umiejętność dotarcia do sedna są niezbędne, aby odnaleźć główną myśl w rozwlekłym i źle napisanym artykule (Neufeld and Cornog. 1983,1).

Streszczanie można zdefiniować jako czynność przedstawiania najważniejszych informacji zawartych w tekście wyjściowym z punktu widzenia, który jest określony z góry, również w formie tekstu, aczkolwiek krótszego. Streszczany (oryginalny) tekst w języku źródłowym różni się od tekstu w języku docelowym, w którym redagowane jest streszczenie. Musi ono przynajmniej umożliwić czytelnikowi podjęcie decyzji, czy należy przeczytać tekst oryginalny, czy nie.