Czytelnia

Wojna zakończyła się w 1842 roku bezapelacyjnym zwycięstwem Brytyjczyków. Chiny były zmuszone podpisać Traktat Nankiński, który obecnie uważany jest za pierwsze „nierówne" porozumienie.

Takie traktaty były następstwem zwycięstw mocarstw europejskich (lub Japonii czy Stanów Zjednoczonych) nad Chinami. Na ich mocy Chiny musiały zrzec się części terytorium na rzecz zwycięskiego mocarstwa, zwrócić mu koszty prowadzenia wojny oraz nadać specjalne prawa jego obywatelom.

Jak podaje Ma (1999; s. 510-512)1, w styczniu 1840 roku Lin kupił amerykański statek handlowy „Chesaprake" (皮克号). Potem przekształcił go w okręt wojenny i rozpoczął budowę unowocześnionej chińskiej floty.

Proces ten wymagał importu materiałów z zagranicy oraz znajomości sztuki żeglarskiej. Lin zebrał grupę czterech tłumaczy, w skład której weszli: Liang Jinde (梁进德) (mieszkający w Ameryce od 10. roku życia, pierwszy misjonarz pochodzenia chińskiego) oraz Ya Meng (亚孟), urodzony w Benegalu.

Jednak Lin zaczął zdobywać wiedzę o innych krajach nieco wcześniej. W 1836 roku posłał on swoich bliskich współpracowników na spotkanie z amerykańskim jezuitą P. Parkerem (伯驾). Parker dał im między innymi globus. Lin otrzymał także kopię „Cyclopaedia of Geography" („Encyklopedii geografii") Hugh Murraya przetłumaczonej na chiński przez Lianga Linde.

Encyklopedia ta, wraz z podobnymi jej dziełami została dopracowana przez samego Lina i opublikowana jako 四州志. He (1997) przetłumaczył ją na angielski jako „A Record of Four Continents" („Zapisy o czterech kontynentach"). Ma (1998; s. 513) twierdzi, że był to pierwszy moment, w którym współczesne Chiny zaczęły systematycznie zdobywać wiedzę o historii i geografii Zachodu.

Po „A Record of Four Continents" („Zapisach o czterech kontynentach") pojawiły się kolejne podobne prace, które tłumaczono w celu zrozumienia kultury Zachodu oraz wzmocnienia chińskiej armii i floty.

Powrót jezuitów (na podstawie Ma 1999; s. 517-550)

Wygnanie cudzoziemców zmusiło jezuitów do osiedlania się wśród społeczności chińskiej żyjącej na terenach wyspiarskich, przede wszystkim w miejscach takich jak Singapur czy Makau. Ling (źródło internetowe) podaje, że: „[jezuici] postanowili zbudować «ścianę światła» wokół Chin, czekając na ich otwarcie". W 1809 roku tłumaczono na angielski chińską klasykę, do której należały np. „Dialogi konfucjańskie".

Klęska Chin w wojnie opiumowej, potwierdzona podpisaniem Traktatu Nankińskiego, na mocy którego cudzoziemcy uzyskali pełny dostęp do Chin przez pięć głównych nadmorskich miast, przyczyniła się do powrotów jezuitów w głąb kraju.

W 1844 roku chińsko-amerykańskie towarzystwo The Chinese and American Holy Class Book Establishment (花华圣经书房) zmieniło swoją siedzibę z Makau na Ningbo. W 1843 roku w Szanghaju powstało The London Missionary Society Press (墨海书馆). Te dwie instytucje odgrywały przez kilka kolejnych lat kluczową rolę.

Do London Missionary Society Press dołączyło wówczas kilku jezuitów, wśród których znaleźli się Joseph Edkins (艾约瑟) i Alexander Wiley (伟烈亚力). Pracowali oni razem z lokalną ludnością chińską nad tłumaczeniami.